Անակնկալ զարգացում Երևանում տեղի ունեցած ՀԱՊԿ գագաթնաժողովում
ԱՄԵՆԱԸՆԹԵՐՑՎԱԾ
Երեկ սպասվում էր, որ Երևանում տեղի ունեցած ՀԱՊԿ գագաթնաժողովի ընթացքում այդ կազմակերպության անդամ երկրների ղեկավարները պետք է որոշեն, թե ով է լինելու կազմակերպության նոր գլխավոր քարտուղարը:
Ինչպես ամիսներ առաջ հայտարարել էր ներկայիս քարտուղար Բորդյուժան, հոկտեմբերին, ռոտացիոն կարգով, գլխավոր քարտուղարի պաշտոնը պետք է անցներ Հայաստանին: Սակայն, երեկ հայտնի է դարձել, որ այդ պաշտոնը կշարունակի մնալ Բորդյուժայի ուսերին, իսկ Հայաստանի ներկայացուցչի հարցը տեղափոխվում է մինչև տարվա վերջ: Փաստորեն, ՀԱՊԿ-ում Հայաստանի ներկայացուցչի հարցը հետաձգվում է երկրորդ անգամ: Առաջին անգամ դա տեղի ունեցավ դեռևս նախորդ տարեվերջին, այսինքն ապրիլյան պատերազմից առաջ:
Ընդ որում, ՀՀԿ-ական խորհրդարանական խմբակցության ղեկավար Վահրամ Բաղդասարյանը հայտարարել էր, որ առաջին անգամ դա հետաձգվել էր ռուսական կողմի խնդրանքով: Ո՞ւմ խնդրանքով է ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղարի պաշտոնում Հայաստանի ներկայացուցչի նշանակումը հետաձգվում այս անգամ: Արդյո՞ք պատճառը այն է, որ այս անգամ գագաթնաժողովին չկար Նազարբաևը և նա դեմ էր, որ Հայաստանի ներկայացուցիչը ստանձնի այդ պաշտոնը Բորդյուժայից հետո: Մինչդեռ, վերջին շաբաթներին հայկական մամուլը նույնիսկ շրջանառում էր անուններ՝ պաշտպանության նախկին նախարար Սեյրան Օհանյան, ԶՈւ Գլխավոր շտաբի նախկին պետ Խաչատուրով, պաշտպանության էլ ավելի նախկին նախարար Վաղարշակ Հարությունյան: Նրանցից հայտնի է, որ միայն Սեյրան Օհանյանը հայտարարեց, որ կհրաժարվի, եթե իրեն առաջարկեն այդ պաշտոնը:
Արդյո՞ք Ռուսաստանը և ՀԱՊԿ մյուս անդամները բարկացել են այդ հայտարարությունից և որոշել, որ այդ պաշտոնը ընդհանրապես չի անցնի Հայաստանին, թե՞ Սերժ Սարգսյանն իրականում Սեյրան Օհանյանի թեկնածությունից բացի չի ունեցել այդ պաշտոնի համար առավել նախընտրելի թեկնածու և ստիպված է եղել ուղղակի հետաձգել հարցը: Սակայն զուգահեռաբար չենք կարող բացառել և այն, որ գուցե Հայաստանը հրաժարվել է ոչ թե ստիպված, այլ ամեն ինչ արել է հատկապես ներկայումս նման պաշտոնի պատասխանատվության տակ չմտնել, հաշվի առնելով Արևմուտքի և Ռուսաստանի միջև հակասությունների խորացումն ու բավական վտանգավոր իրավիճակը Սիրիայում:
Այս պայմաններում Հայաստանը կարող էր պարզապես հրաժարվել իր ներկայացուցչի դեմքով մտնել նման պատասխանատվության տակ, երբ ակնհայտ է, որ ՀԱՊԿ-ն իրականում գերազանցապես Ռուսաստանին պաշտպանող, Ռուսաստանի ազդեցության տակ գտնվող կառույց է և Մոսկվան պարզապես կարող է փորձել շագանակներ հանել կրակից Հայաստանի ներկայացուցչի միջոցով:
