Պարզապես հանգամանքների պատահական դասավորությամբ Նաիրա Զոհրաբյանը թառել է կուսակցության գահին

Orer.am-ը, որպես զարկերակային հարց պահելով սահմանային լարվածությունը, միևնույն ժամանակ, չանտեսելով ներքաղաքական զարգացումները, այսօր իր ընթերցողներին է ներկայացնում ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախկին նախարար Գևորգ Պետրոսյանի հետ հարցազրույցը:

- Պարոն Գևորգյան, Դուք պատրաստվում էիք դատական հայց ներկայացնել ԲՀԿ նախագահ Նաիրա Զոհրաբյանի դեմ, ով Ձեզ հեռացրել էր կուսակցությունից: Դիմե՞լ եք դատարան, եթե՝ այո, ապա ո՞ր փուլում է գտնվում գործը:

- Դատարան դիմելու իմ որոշումն ուժի մեջ է, պարզապես երկրում տիրող խառնաշփոթը ինչ-որ չափով կասեցրել է այդ գործընթացը: Ես Ղարաբաղում՝ սահմանին ծառայող զինվոր որդի ունեմ և ինձ համար այս պահին կարևորը նրա անվտանգությունն է, մեր բանակի հաջողությունը, հետո նոր արդեն իմ անձնական և ներքաղաքական խնդիրները, սակայն նորից եմ նշում, որ որոշումն ուժի մեջ է, ես անպայման դիմելու եմ դատարան, ընդամենը ժամանակի հարց է: Ասեմ, որ ունեմ բավական երկար ժամկետ այդ հայցով դատարան դիմելու համար, ավելի ստույգ, երեք տարվա ժամկետ: Իհարկե, չեմ պատրաստվում երեք տարվա մեջ դա իրականացնել, քանի որ հարցն իր արդիականությունը կկորցնի, սակայն հայցը չի էլ ուշանա, քանի որ այստեղ դրված է իմ հեղինակության խնդիրը, իսկ ես որևէ մեկի, այդ թվում՝ Զոհրաբյան Նաիրային, թույլ չեմ տալու, որ իմ հեղինակության հետ խաղ անեն:

- Թեև պատրաստվում եք դիմել դատարան, սակայն Ն. Զոհրաբյանն իր հարցազրույցներից մեկում հայտարարել էր, որ Դուք իր հետաքրքրության շրջանակներից դուրս եք: Արդյո՞ք դա պարտվող առաջնորդի խոսք չէ:

- Ես շատ ուրախ եմ, որ իր հետաքրքրության շրջանակներից դուրս եմ: Ինչ վերաբերում է առաջնորդ լինելուն, ապա ասեմ, որ նա երբեք էլ առաջնորդ չի եղել, որ հիմա էլ պարտվող կամ հաղթող լինի, պարզապես հանգամանքների պատահական դասավորության ընթացքում նա թառել է կուսակցության գահին: Կուսակցապետի վկայականը երբեք չի կարող նրան դարձնել առաջնորդ: Մենք ժամանակին ունեցել ենք առաջնորդ, իսկ հիմա մենք դե ֆակտո չունենք առաջնորդ: Իհարկե, դա պարտվողական քաղաքականության մասին է խոսում, քանի որ նա ասելիք չունի, որովհետև քաջ գիտակցում է, որ օրենքի և կանոնադրության կոպիտ խախտմամբ է կազմակերպել կուսակցությունից ինձ հեռացնելու գործընթացը: Նա պարզապես ասելիք չունի: Ասեմ ավելին, նա լավ գիտի, որ Հայաստանի Հանրապետությունում ճանաչված իրավաբան եմ ու գիտի, որ ինձ հետ իրավաբանության ոլորտում կատակելը հաստատ անիմաստ է, դրա համար էլ խորշում է լրատվամիջոցներին կոնկրետ պատասխաններ տալուց: Կրկնում եմ, շատ լավ է, որ ես իր հետաքրքրությունների շրջանակներում չեմ, բայց այն, որ շատ կարճ ժամանակ անց նա կհետաքրքրի մեր արդարադատության համակարգին, դրանում վստահ եմ:

- Դուք երբևէ անձնական խնդիր ունեցե՞լ եք Նաիրա Զոհրաբյանի հետ:

- Ես նրա հետ որևէ անձնական խնդիր չեմ ունեցել: Անցած տարվա օգոստոսի 28-ին նրա անձնական նախաձեռնությամբ ինձ հրավիրել են կուսակցություն ու խնդրել, որ նորից վերադառնամ կուսակցություն՝ հաշվի առնելով, որ ես մինչ այդ որևէ քաղաքական ուժի դուռը չեմ թակել: Հանդիպման ժամանակ ես իրենց առաջ դրել եմ որոշ պայմաններ ու նրանք համաձայնել են: Իմ առաջին պայմանն այն է եղել, որ կուսակցություն վերադառնալուց հետո կուսակցականները չխառնվեն իմ համալսարանական գործերին ու անգրագետ ուսանողների համար միջնորդություններ չանեն, որ ես էլ ստիպված լինեմ կուսակցականի անվան տակ հանդուրժել այդ միջնորդությունները ու ապօրինություններ թույլ տամ համալսարանում: Երկրորդ պայմանը եղել է այն, որ հարգելով կուսակցության ընդհընդհանուր կուրսը, քաղաքականությունը, պետք է ունենամ իմ անձնական կարծիքը ու ամեն կոնկրետ դեպքով կարծիք հայտնելիս չպետք է հայցեմ իր համաձայնությունը: Երրորդ պայմանն էլ այն է եղել, որ եթե ես վերադառնում եմ կուսակցություն, ապա անպայման պետք է լինեմ կուսակցության այն խմբի մեջ, որոնք կուսակցության մարտավարությունն են մշակում ու ընդհանուր քաղաքական որոշումներ ընդունում: Իմ այս առաջարկը վկայում է նրա մասին, որ կոլեգիալության սկզբունքը պետք է պաշտպանվի, ոչ թե նա միանձնյա որոշումներ պետք է կայացնի ու իր խոսքը պարտադրի: Ասեմ, որ նա երեք պայմանն էլ խախտել է: Դեռ նոր էի վերադարձել կուսակցություն, երբ սկսեց միջնորդել անգրագետ ուսանողների համար, երկրորդ պայմանի հետ կապված՝ այստեղ-այնտեղ ասում էր, որ մենք իր կարծիքը չենք կիսում ու շեղում ենք իրեն կուսակցության գծից: Երրորդն էլ այն էր, որ փոխարեն կուսակցության համար կարևորություն ունեցող հարցերը քաղաքական խորհրդում, կուսակցության իրական պատասխանատուների հետ քննարկի, գնում օբեկտներում մեկ-երկու մարդկանց հետ էր քննարկում և հետո որոշում էր կայացնում և դա ներկայացնում է որպես կուսակցության պաշտոնական դիրքորոշում, մինչդեռ այդ դիրքորոշումը կուսակցությունում շատ քչերն են կիսում:

-Ինչի՞ է հանգեցրել ԲՀԿ-ի ներկայիս ղեկավարի կողմից վարվող պարտադրողական քաղաքականությունը:

- Այդ ամենը հանգեցրել է նրան, որ փակվել են բազմաթիվ տարածքային կառույցներ, թեպետ նա հակառակն է հայտարարում, ասեմ, որ շատ կառույցներ էլ պատրաստվում են փակվել: Առ այսօր որևէ փակված կառույց չի վերաբացվել: Ես կարծում եմ, որ այդ գործընթացը դեռ խորանալու է: Նա այսօր զբաղված է կուսակցությունը քանդելով, այլ ոչ թե կուսակցաշինությամբ:

- Ինչպես նշեցիք, ԲՀԿ-ն գնում է դեպի անկում, ըստ Ձեզ, դա անձո՞վ, թե՞ սխալ քաղաքական մարտավարությամբ է պայմանավորված:

- Դա պայմանավորված է նրանով, որ ինքը եղել է թատերագետ, հետո՝ ինչ-որ լրագրող: Լավ կլիներ, որ մնար լրագրողի մակարդակում, նկատի ունեմ, որ նա գոնե իր վերջին զբաղմունքին պետք է հավատարիմ մնար: Ասեմ, որ նա ոչ մի տեղ չփայլեց, այժմ ավելի շատ փայլում է իր առաջին մասնագիտությամբ, քանի որ քաղաքական դաշտը վերածել է թատերաբեմի ու ինչ-որ ելույթներ է ունենում՝ փորձելով նվաճել հանդիսատեսի ծափահարությունները, բայց դրանք միայն ծիծաղ են առաջացնում, քանի որ նրան որևէ մեկն արդեն լուրջ չի ընդունում, որովհետև ինքն էլ չգիտի, թե ինչ է ուզում ու չգիտի, թե ուր է տանում այդ կուսակցությունը: Ասեմ, որ իմ սիրտը պարզապես ցավում է կուսակցության համար, քանի ափսոսում եմ այն մարդկանց ջանքերը, այդ թվում՝ նաև իմ, ովքեր Գագիկ Ծառուկյանի ղեկավարությամբ այդ կուսակցությունը դարձրեցին հզոր քաղաքական ուժ, իսկ այսօր ստիպված ենք հայացքով հետևել, թե ինչպես է կուսակցությունը գնում կործանման: Նորից կասեմ՝ ես նրա հետ անձնական խնդիր չունեմ:
- Ո՞րն է լինելու ԲՀԿ-ի վերջին կանգառը:

- Ըստ իս՝ եթե նա մնա կուսակցության ղեկին, ապա կուսակցությունը կգնա կործանման, որովհետև նա քաղաքական որևէ հստակ վարքագիծ չունի: Նա ամեն օրվա փչած քամու ուղղությամբ է գնում: Նա հայտարարում է, որ ԲՀԿ-ն ընդդիմադիր է, բայց ԲՀԿ-ի գոնե Ազգային ժողովի խմբակցությունն ընդդիմադիր չէ: Կարելի՞ է մի օր հայտարարել, որ ընդդիմություն ես, իսկ հաջորդ օրը գնալ ու իշխանության առաջարկներին կողմ քվեարկել ու նրանց հաճոյանալով շարժվել: Դա՞ է ընդդիմությունը: