Սպորտում արդարության ու համերաշխության մթնոլորտը տարիներ շարունակ կայուն է ի շնորհիվ ՀԱՕԿ-ի ճիշտ մարտավարության

Մոտենում են Մինսկում կայանալիք բռնցքամարտի Եվրոպական խաղերը։ Սա ենթադրում է, որ իրենց քաշային կարգում լավագույնը հանդիսացող մարզիկները պետք է ընդգրկվեն հավաքականի կազմում՝ խաղերին մասնակցելու համար։ 
Այս իրադարձությունների ֆոնին հավաքականի գլխավոր մարզիչ Ռուդիկ Մկրտչյանը հանդես եկավ տրիվիալ հայտարարությամբ, ասելով, թե ՀԱՕԿ-ը խոչնդոտում ու միջամտում է ֆեդերացիայի գործերին՝ պարտադրելով, որ իրենց «ուզած» մարզիկները ընդգրկվեն խաղերին մեկնող մարզիկների կազմի մեջ։
Տրամաբանության սահմանները հատող այս հայտարարությունը մանրամասն քննարկման կարիք ունի։ Այսպես, եթե ՀԲՖ-ում կան մարդիկ, ովքեր ծանոթ, բարեկամ ու խնամիական կապը հաշվի առնելով են ընտրություն կատարում, ապա ՀԱՕԿ-ի դեպքում առաջնայինը մարզիկի ֆիզիկական տվյալներն են։ Եվ հետո, կցանկանայի ոմանց հիշողությունները թարմացնել և կրկին անգամ հիշեցնել, որ ՀԲՖ-ն միջազգային կառույցների կողմից (ԱԻԲԱ) չճանաչված ֆեդերացիա է, բա ինչ ուզում էիք նման կարևոր մրցաշարերին ՀԱՕԿ-ը չմիջամտեր: Դուք ավելի լավ է վերհիշեք ձեր խախտումներն ու մի շարք բռնցքամարտիկների ու մարզիչների կողմից անընդունելի լինելու հանգամանքը...Անցնենք առաջ:
Մարզիչ Մկրտչյանը պարզաբանում է, թե ՀԱՕԿ-ի առաջարկած բռնցքամարտիկների մարզումները չի տեսել, չեմ կարծում, թե դա այնքան խոշորամաշտաբ խնդիր է, որ լուծում չունենա, պետք է ընդամենը գնալ, ու ներկա գտնվել մարզման պրոցեսին։
Դյուրին հարցը, ըստ էության, ճոխացնելն ու այլ երանգների տակ ներկայացնելն ավելի նախընտրելի է դարձել, քան պարզ քննարկումների գնալն ու համաձայնության գալը։
Առանձին մասով ուզում եմ նշել, որ ՀԱՕԿ-ի կողմից այս ժեստը, որպես միջամտություն դիտելն անմտություն կլինի, քանի որ այս կառույցը ուզում է սպորտում տիրող կայուն համերաշխության ու արդարության մթնոլորտը պահել՝ ինչպես և արել է տարիներ շարունակ։
Ճիշտ կլինի, որ բռնցքամարտի ու սպորտաշխարհի անդորրը խափանած մեկ կամ մի քանիսը իրենց ձեռքերը քաշեն, ու չխոչնդոտեն սպորտի ու հատկապես բռնցքամարտի զարգացմանը, սպորտը բիզնես չէ, մի փորձեք այն բանեցնել սեփական գրպանը լցնելու խղճուկ գործի համար։