Ես ցանկանում եմ՝ ամբողջ Հայաստանն իմանա, որ անարդարություն է տիրում հայկական ծանրամարտում։

ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՅՍ ՕՐԸ 14 Օգոստոս, 2016 11:07

Այս մասին NEWS.am Sport-ի թղթակցի հետ զրույցում ասաց 2011թ. Համաշխարհային ուսանողական խաղերի չեմպիոն, Հայաստանի բազմակի չեմպիոն Աղասի Աղասյանը։

Ռիոյի Օլիմպիական խաղերի ծանրամարտի մրցաշարում 85 կգ քաշայինների պայքարում Հայաստանի ներկայացուցիչ Առաքել Միրզոյանի երեկվա ձախողումից հետո Աղասի Աղասյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրառում կատարեց՝ «85 կգ քաշային կարգում Հայաստանի ամենաուժեղը ես եմ, քանի մարզվում եմ, ու ոչ մեկ ինձ չի կարող հաղթել անկախ ամեն ինչից», որը մեծ աղմուկ բարձրացրեց համացանցում։

Հիշեցնենք, որ Առաքել Միրզոյանը պոկում վարժությունում երկրորդ փորձից բարձրացրեց 158 կգ, սակայն երրորդ փորձին չմոտեցավ: Նա ոտնաթաթի վնասվածք է ստացել: Հրում վարժությունում էլ քաշ չպատվիրեց եւ չշարունակեց մրցելույթը:

Աղասի, ինչպե՞ս կմեկնաբանես ֆեյսբուքյան գրառումդ։

Ես մինչեւ վերջին հավաքը համոզված էի, որ Ռիո-2016-ի մեր կազմում մնացած միակ թափուր տեղը կամ իմն է լինելու, կամ Վանիկ Ավետիսյանինը։ Միայն վերջին հավաքում ինձ հայտնի դարձավ, որ ես դուրս եմ մնում օլիմպիական թիմից։ Ոչ ոք կոնկրետ չմոտեցավ ինձ եւ չասաց, բացատրություն չտվեց, թե ինչպես եւ ում ընտրությամբ կամ ցանկությամբ ես՝ 85 կգ քաշային կարգում Հայաստանի չեմպիոնս, կամ 69 կգ քաշային կարգում Հայաստանին ամենաշատ օլիմպիական միավորներ բերած Վանիկ Ավետիսյանի փոխարեն Օլիմպիական խաղերին մասնակցում է Առաքել Միրզոյանը։

Դու քո ֆեյսբուքյան էջում բավական կտրուկ կարծիք արտահայտեցիր Առաքել Միրզոյանի երեկվա վնասվածքի մասին, անվանելով այն «շոու»։ Իսկապես, կարծո՞ւմ ես, որ այն, ինչ երեկ մրցահարթակում տեղի ունեցավ, շոո՞ւ էր։

Երբ մարդ վնասվածք է ստանում, դա պարզ ու ակնհայտ երեւում է։ Օրինակ՝ Անդրանիկ Կարապետյանի վնասվածքը, որին ամբողջ աշխարհը ականատես եղավ, բոլորը տեսան եւ հասկացան, որ դա լուրջ վնասվածք է։ Չի կարող նման բան լինել՝ դու վնասվածք ստանաս ու գոհ, շնորհակալ մրցահարթակից իջնես ու քայլելուց կամ նստածդ տեղը միամիտ ոտքդ ցավա․ այդպես ուղղակի չի լինում։ Դա, իհարկե, իմ գործը չէ...

Աղասի, դու հայտարարում ես, որ 85 կգ քաշային կարգում ամենաուժեղն ես։ Հայկական սպորտում կա՞ն մարդիկ, ովքեր խանգարում են ամենաուժեղներին բարձունքների հասնե՞լ։

Ես նշել ու եւս մեկ անգամ կնշեմ, որ 85 կգ քաշային կարգում ես ուժեղ եմ Առաքել Միրզոյանից։ Ինչ փոխել եմ քաշային կարգս եւ հանդես եմ գալիս 85 կգ քաշային կարգում, Հայաստանի չեմպիոնը ես եմ արդեն շուրջ 3 տարի։ Ինձ ոչ ոք չի հաղթել Հայաստանում այս քաշային կարգում։ Նույն հաջողությամբ, այս տարի ես հաղթեցի Հայաստանի առաջնությունում եւ Եվրոպայի առաջնությունում ես իմ բարձրացրած կիլոգրամներով հաղթել եմ Առաքել Միրզոյանին․ Առաքելը՝ երկամարտում ցույց տվեց 336 կգ արդյունք, ես՝ 346 կգ։ Ես նրան հաղթեցի նաեւ Իրանի մրցաշարում, հավաքների ընթացքում մշտապես գերազանցել եմ նրան կիլոգրամներով։ Մնացած եզրակացությունը թողնում եմ Ձեզ...

Ի՞նչն է այս ամենի պատճառը։

Ես միայն ցանկանում եմ, բարձրաձայնում եմ նրա համար, որ նման դեպքեր, նման ձեւով մարզիկների հանդեպ անհարգալից վերաբերմունք հետագայում, եկող սերնդի հետ չկրկնվի։ Թող ամեն հարցում հաղթի ուժեղագույնը ու ամեն հարցում ուժեղագույնին օլիմպիական բարձունքներին հասնելու ճանապարհը չխոչընդոտվի։

Նման ներքին խմորումները կարո՞ղ են հիասթափություն առաջացնել մարզիկների մոտ, մինչեւ անգամ հետագա պայքարից սեփական կամքով հրաժարվելու աստիճանի։

Իմ պրոֆեսիոնալիզմը եւ հոգեբանությունը թույլ չի տա, որ ես նման կողմնակալ վերաբերմունքի պատճառով թողնեմ սպորտը։ Բայց շատ մարզիկներ գուցե նման պայմաններում թողնեն։ Օլիմպիական խաղերը յուրաքանչյուր մարզիկի կյանքի երազանք է, ու շատ մարզիկներ գուցե նման դեպքերում հիասթափվեն, կոտրվեն։

Աղասի, ըստ քեզ, ո՞ւմ հրամանով ծանրամարտի Հայաստանի տղամարդկանց թիմի նվաճած հինգ օլիմպիական ուղեգրերից վերջինը հատկացվեց Առաքել Միրզոյանին։

Չգիտեմ, թե կոնկրետ ում հրամանով է։ Սա ֆեդերացիայի խնդիրն էր եւ ֆեդերացիան էր պարտավոր այս խնդրին լուծում տալ, մարզիչները պետք է որոշեին եւ խնդիրը լուծեին, բայց չլուծեցին։ Եղածը, եղած է։ Ես ուզում եմ, որ ամբողջ Հայաստանն իմանա, որ անարդարություն է տիրում կոնկրետ ծանրամարտի ասպարեզում։ Անարդարությունը ոչ միայն իմ, այլեւ Վանիկ Ավետիսյանի նկատմամբ է տեղի ունենում, ով ամենաշատ վարկանիշային միավորները բերեց մեր թիմին, բայց այսօր նա չմասնակցեց Օլիմպիական խաղերին։

Թող ծանրամարտում վերջապես ստեղծվի մի մթնոլորտ, որտեղ բոլորը կհասկանան ու կգիտակցեն մի բան՝ եթե մեկն ուժեղ է, ուրեմն նա պետք է գնա մրցումներին եւ ներկայացնի Հայաստանը, այլ ոչ թե ծանոթ-բարեկամ-պաշտոնով։