Արմեն Ներսիսյան. «Նարեկացին տիեզերական մեծություն է, բայց արձանը նման զգացողություն չի առաջացնում». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Նարեկաբույժ, հոգեթերապևտ, բժշկական գիտությունների թեկնածու Արմեն Ներսիսյանի կարծիքով Վատիկանում Նարեկացու արձանի տեղադրումը մեծ քայլ էր ու առիթ, որ բոլորը կրկին խոսեն նրա տիեզերական մեծության մասին, բայց Նարեկացու այդ արձանն, ըստ նրա, չի ներկայացնում Նարեկացու ողջ էությունն ու կերպարը: Բացի այդ, նորաբաց արձանով չեն արտահայտվում այն համամարդկային արժեքները, որոնք կան Նարեկացու մեջ:

«Եվ չէր էլ կարող երևալ, որովհետև արձանի հեղինակները նույնպես պետք է կարողանային ընկալել Նարեկացուն: Եվ քանի որ նա իր էությամբ խոսքի մեծագույն վարպետ է, պետք է արձանը մարմնավորեր իր խոսքի ուժը: Իսկ այս լուծման մեջ երևում է ընդամենը մի արձան, որն օտարների համար ընկալելի չի լինի: Եվ վերջապես, պետք է Նարեկացուն աշխարհին ծանոթացնենք ոչ թե արձանով, այլ իր խոսքի էությամբ, որը ժամանակային առումով չունի անցյալի և ներկայի տարբերակում: Բացի այդ ես արդեն 25 և ավելի տարիներ բազմաթիվ ֆիլմերով, հաղորդումներով ներկայացնում եմ նարեկաբուժությունը, և, բնականաբար, ցանկալի է, որ Կաթոլիկ եկեղեցին նրան ընդունեց որպես տիեզերական վարդապետ, բայց, ցավոք, նրան ներկայացնելու ժամանակ որևէ խոսք չհնչեց «Նարեկի» բուժիչ հատկությունների մասին»,– ասաց Ա. Ներսիսյանը:

Նարեկաբույժը նշեց նաև, որ Նարեկացին հնագույն ժամանակներից հայտնի առաջին հոգեբույժն է, իսկ «Նարեկը» առաջին հոգեբուժության գիրքը, որը, անկախ լեզվի իմացությունից, բուժում է անգամ օտարազգի ներկայացուցիչներին, ովքեր հայոց լեզվին չեն տիրապետում:

«Արձանի վրա պետք է ինֆորմացիա լիներ նաև այդ մասին: Իմ կարծիքով այն ավելի շատ պետք է կենդանի արձան հիշեցներ, քանի որ Նարեկացին իր էությամբ ամբողջապես լուսավորում է մարդու միտքն ու հոգին: Բացի այդ, նա այնպիսի երևույթ է, որ նրա արձանին պետք չէր ինչ–որ սիմվոլներ ավելացնել: Նարեկացու այս արձանում նույնիսկ կենդանություն, դինամիկա, կենսունակություն չկա, այն շատ քարացած է, բայց նա այդպիսին չէ: Եվ այստեղ նրա դեմքը ցույց տալն ամենևին էլ կարևոր չէր, այլ այն տիեզերական արժեհամակարգը, որի կրողն է ինքը: Նրան պետք էր ճիշտ ներկայացնել, որպեսզի օտարին հասկանալի լիներ, թե ով է Նարեկացին»,– ասաց նարեկաբույժը:

Ա. Ներսիսյանի խոսքով Նարեկացին ունի նաև կրթելու, լուսավորելու ներուժ: Այն կարող է նույնիսկ աշխարհը բուժել ներկայի այլասերվածությունից: Եվ Նարեկացուն պետք է նման կերպ ցույց տալ ու ճանաչեցնել համայն աշխարհին:

«Մենք ավելի շատ պետք է կարողանանք ոչ թե շատ խոսել այն մասին, թե ով է Նարեկացին, այլ ցույց տալ նրա տիեզերականությունը: Եվ պետք է ասեմ, որ դա այսօր շատ ակտուալ է և բավականին մեծ օգնություն կարող է լինել մարդկության համար: Պետք է այս տեսանկյունից մատուցել Նարեկացին: Եվ այսօր, երբ մարդկանցից հեռացել են խիղճը, արդարությունը և սերը, Նարեկացին այդ ամենը կարող է վերադարձնել մարդուն, քանի որ «Նարեկը» ոչ միայն բուժիչ, այլև դաստիարակող, խրատող հատկություն ունի, և մարդկությանը պետք է կարողանալ դա՛ ցույց տալ, ոչ թե նրա դեմքը, այլ՝ խոսքը, որպեսզի նրա խոսքը հասնի բոլոր ազգերին»,– ասաց նարեկաբույժը:

Ա. Ներսիսյանի կարծիքով, մարդկանց համար ամենակարևորը Նարեկացու կենդանությունը զգալն է: Եվ այդ է պատճառը, որ նրա արձանն ավելի շատ պետք է «անսպառ աղբյուրի» նմանվեր, քանի որ Նարեկացին այնքան մեծ է ու հզոր, որ նույնիսկ կարևոր էլ չէ, թե նա ինչ ազգի է պատկանում:

«Նա տիեզերական մեծություն է և այնքան հզոր է, որ նրա նմանը չկա: Եվ պետք է նման ձևով երևար, բայց այս արձանը նման զգացողություն չի առաջացնում: Ի դեպ, նման հզոր նախագիծ իրականացնելու ժամանակ հարկավոր էր մրցույթ հայտարարել, և հանրությունն ինքը պետք է ընտրեր, թե որ լուծումն է ավելի մոտ նրա կերպարին: Եվ քանի որ այն բոլորինս է, ուստի մենք բոլորս հանրային քննարկման միջոցով պետք է հավանություն տայինք այդ արձանին: Բացի այդ, նման արձան կերտելուց առաջ դրա հեղինակը նույնպես պետք է մոտիկից ծանոթ լիներ «Նարեկին», որպեսզի Նարեկացու էությունը պատկերացներ, ինչը շատ կարևոր է»,– ասաց Ա. Ներսիսյանը:

Շարունակությունը՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում