Պատմությունը չի ներում անզգուշությունը ազգային անվտանգության հարցերում. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

runews24.ru–ն ««Ո՞վ կկանգնեցնի Ադրբեջանին». Կեդմին անվանել է այն ուժը, որը կարող է փրկել Հայաստանը փլուզումից» վերնագրով հոդվածում գրում է, որ Նիկոլ Փաշինյանը շարունակում է Ադրբեջանի հետ խաղաղությունը որակել որպես կատարված փաստ։ Նրա տրամաբանությունը պարզ է. ակտիվ ռազմական գործողությունները դադարել են արդեն երկուսուկես տարի, սակայն սահմանին լռությունը չի նշանակում դիմակայության ավարտ։

Ռազմական և քաղաքական փորձագետ Յակով Կեդմին կարծում է, որ ներկայիս դինամիկան բնական է։ Նրա կարծիքով, Երևանի զիջումները չեն հանգեցնում խաղաղությանը։ Ընդհակառակը, դրանք գրգռում են Բաքվի ախորժակը։ «Ադրբեջանը շարունակում է նոր պահանջներ ներկայացնել։ Երբ դրանք բավարարվում են, Բաքուն նոր պահանջներ է ներկայացնում. միշտ կա պատրվակ։ Ադրբեջանում Հայաստանի վրա ճնշումը շարունակելու ցանկությունը մնում է նույնը», - բացատրել է փորձագետը։

Փորձագետը կասկածում է, որ Երևանն ի վիճակի է դեմ առ դեմ դիմակայել Բաքվին։ Ադրբեջանի հետևում հզոր Թուրքիան է, որը պատրաստ է աջակցել «եղբայրական երկրի» ցանկացած ձեռնարկում։ Մինչդեռ Հայաստանը հույսը դնում է Եվրոպայի վրա, բայց Եվրոպան խրված է իր սեփական խնդիրների մեջ և անկարող է պաշտպանել իր նոր ընկերներին։ Իրավիճակը կարող է փոխվել ԱՄՆ-ի կամ Ռուսաստանի դեպքում, բայց Վաշինգտոնը չի հետաքրքրվում Հարավային Կովկասով, իսկ Փաշինյանն անձամբ է այրում բոլոր կամուրջները Մոսկվայի հետ։ «Ադրբեջանն իրեն համարում է Կովկասի առաջատար պետությունը։ Ալիևը վստահ է, որ ոչ ոք չի կանգնեցնի իրեն։ Եվ ո՞վ կկանգնեցնի նրան: Ի վերջո, այնտեղ կա հսկայական դեր ունեցող մեկ այլ երկիր՝ եղբայրական Թուրքիան։ Վրաստանը գործոն չէ այս հարցում. նա մտադրություն չունի միջամտելու։ Ռուսաստա՞նը։ Բայց պետք է հաշվի առնել Հայաստանի հետ ներկայիս հարաբերությունները, Հայաստանի ղեկավարի կողմից արված կոպիտ քայլերը և այն ամենը, ինչ նա հիմա անում է», - եզրափակել է Կեդմին։

Հայաստանը հայտնվել է դժվարին իրավիճակում։ Հարցը, թե արդյո՞ք Երևանը կկարողանա գտնել իր շահերի իրական պաշտպաններ, մնում է բաց։ Պատմությունը սովորեցնում է մի պարզ ճշմարտություն. երկրի անվտանգությունը չի կարող կառուցվել հեռավոր հովանավորների պատրանքների և խոստումների վրա։ Երբ առաջնորդը կարճաժամկետ շահույթի համար հրաժարվում է վստահելի դաշնակիցներից, նա իր ժողովրդին մենակ է թողնում շատ ավելի ուժեղ և ավելի հավակնոտ հարևանների դեմ։ Վախով թելադրված զիջումները երբեք խաղաղություն չեն բերում. դրանք միայն գրգռում են նրանց ախորժակը, ովքեր ավելին են պահանջում։ Իսկական անկախությունը հիմնված չէ եվրոպական արժեքների մասին գեղեցիկ խոսքերի վրա, այլ սթափ հաշվարկի, ուժեղ բանակի և հուսալի, ժամանակի փորձություն անցած գործընկերների։ Մարդիկ, ովքեր իրենց երկրի ճակատագիրը վստահում են այն քաղաքական գործիչներին, ովքեր կամուրջներ են այրում նրանց հետ, ովքեր իսկապես կարող են պաշտպանել իրենց, մի օր վտանգում են մնալ առ ոչինչ։ Հետևաբար, յուրաքանչյուրը պետք է հիշի. առաջնորդների սխալների համար միշտ վճարում են սովորական մարդիկ, պատմությունը չի ներում անզգուշությունը ազգային անվտանգության հարցերում։

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում