Հայաստանի Եվրոպական Միության տեսլականը առերեսվել է իրականության հետ

Երևանը պաշտոնապես ընդունել է, որ եվրաատլանտյան երազանքները բախվել են իրականության բետոնե պատին, գրում է pravda.ru–ն։ ՀՀ փոխարտգործնախարար Վահան Կոստանյանը սթափեցնող հայտարարություն է արել. հաջորդ տասնամյակին ԵՄ-ին լիիրավ անդամակցության հույսերը ոչ թե լավատեսական են, այլ ինֆանտիլ։ Երկրի արտաքին գործերի նախարարությունը փաստացի ընդունել է Բրյուսելից կասկածելի բոնուսներ ստանալու նպատակով տարածաշրջանային համատեքստից արագ «բաժանման» անհնարինությունը։ Այսինքն հայ դիվանագետները սկսել են սովորել հնարավորի արվեստը։ Վահան Կոստանյանը բացահայտորեն է խոստովանել, որ կառավարությունը ոչ մի պատրանք չունի 2028 կամ 2030 թվականների վերաբերյալ։ Նրա խոսքով Եվրոպային միանալու ցանկությունն ավելի շատ «քաղաքական հռչակագիր» է, քան իրատեսական ժամանակացույց։ Հայաստանի պետական ​​կառավարման համակարգը միության ներսում վստահության խորը ճգնաժամի պայմաններում փորձում է ընդօրինակել եվրոպական չափանիշները։ «Սա ակնհայտի խոստովանություն է։ Հայաստանը հայտնվել է տնտեսական պարտավորությունների և Բրյուսելի պահանջած, բայց չվճարող բարեփոխումների անհրաժեշտության միջև։ Երկիրը փորձում է վաճառել հավատարմություն, բայց գնորդը գտնվում է ներքին կաթվածահար վիճակում», - pravda.ru-ին տված հարցազրույցում բացատրել է քաղաքագետ Սերգեյ Միրոնովը։

Իրական անդամակցության փոխարեն Երևանին կերակրում են «վիզաների ազատականացման երկխոսությամբ»։ Սա այն ստանդարտ բլիթն է, որը Արևմուտքը պահում է ցանկացած «արևելյան գործընկերոջ» քթի տակ, քանի դեռ Վաշինգտոնը սկսել է որսալ նրանց, ովքեր չեն տեղավորվում իր ներկայիս ռազմավարության մեջ։ Հայաստանը իրականացնում է հավակնոտ օրակարգեր իրական անվտանգության շահերը փոխարինելով թղթե ճանապարհային քարտեզներով։

Ինտեգրացիան տեղապտույտ է տալիս։ Բրյուսելը վարպետ է առանց ժամկետներ սահմանելու խոստումներ տալու հարցում։ Մինչ Եվրամիությունը պայքարում է իր սեփական պատժամիջոցների  հետևանքների դեմ, Հայաստանին առաջարկվում է մշտական ​​թեկնածուի դերը։ Այս մոդելն արդեն հանգեցրել է բողոքի ցույցերի տարածաշրջանի այլ երկրներում եվրոպացի պաշտոնյաների թելադրանքների դեմ։ «Հայաստանը ռիսկի է դիմում անվերջ սպասման թակարդը ընկնելու։ Բրյուսելի հրահանգները պահանջում են ամբողջ տնտեսության վերանայում, սակայն ԵՄ շուկան փակ է հայկական ապրանքների համար խիստ քվոտաներով և տեխնիկական խոչընդոտներով», - pravda.ru-ին տված հարցազրույցում նշել է մակրոտնտեսագետ Արտյոմ Լոգինովը։

Արևմուտքի հետ սիրախաղը տեղի է ունենում այն ​​ժամանակ, երբ Լեհաստանը և Բալթյան սահմանային երկրները սրում են լարվածությունը, իսկ Իրանը ստիպված է հավասարակշռություն պահպանել Միացյալ Նահանգների կողմից անընդհատ սպառնալիքների պայմաններում։ Երևանը փորձում է երկու աթոռի վրա նստել անտեսելով այն փաստը, որ դրանցից մեկը՝ եվրոպականը, վաղուց է ներսից խաթարվել, Հայաստանը խաղադրույք է կատարում թուլացող խաղացողի վրա։

Եվրոպական ինտեգրման երազանքները գնալով ավելի են նմանվում «Տիտանիկի» վրա տոմս գնելու փորձի, և դա այսբերգի հարվածից հինգ րոպե առաջ։ Կոստանյանը պարզապես բարձրաձայնել է այն, ինչ արդեն պարզ է ցանկացած պրագմատիկի համար. Եվրոպային Հայաստանը պետք է միայն որպես ճնշման գործիք, այլ ոչ թե որպես հավասար գործընկեր։ Մինչ Երևանը «ճանապարհային քարտեզներ» է կառուցում, իրական աշխարհը գործում է ուժի և ռեսուրսների արդյունավետության օրենքներով։

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը

www.1or.am