Փոխմարզպետ Գրիգորյանը 11 մլն դրամ անանուն նվիրատվություն է ստացել. «Ժողովուրդ»
ՄԱՄՈՒԼԻ ՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ«Ժողովուրդ» օրաթերթը գրում է. «Արմավիրի մարզպետի տեղակալ Արամ Գրիգորյանը, որ պաշտոնի է նշանակվել 2025 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, պետական համակարգում անցյած ճանապարհ ունի։ Դրան զուգահեռ՝ լուրջ ունեցվածք։
Մասնավորապես, Գրիգորյանը 1995-2024 թվականներին ծառայել է Հայաստանի ազգային անվտանգության ծառայությունում, այնուհետև աշխատել Մեծամորի համայնքապետարանում՝ նախ որպես համայնքի ղեկավարի օգնական, ապա՝ խորհրդական։ Ավելի ուշ դարձել է նաև Արմավիրի մարզպետի խորհրդական, իսկ 2025 թվականի աշնանից արդեն զբաղեցնում է փոխմարզպետի պաշտոնը։
«Ժողովուրդ» օրաթերթը ուսումնասիրեց պաշտոնյայի 2025 թվականի գույքի, եկամուտների, ծախսերի և շահերի հայտարարագիրը և պարզեց, թե ինչ ունեցվածք ու եկամուտներ ունի մարզպետի տեղակալը։
4 անշարժ գույք, մեկը՝ հենց պաշտոնից առաջ
Հայտարարագրի համաձայն՝ Գրիգորյանը ունի 4 միավոր անշարժ գույք Արմավիրում և Մեծամորում․
բազմաբնակարան շենքում բնակարան՝ համատեղ սեփականությամբ, Արմավիր (2003 թ.)
հողամաս՝ Արմավիրում (2003 թ.)
հասարակական նշանակության շինություն՝ Մեծամորում (2022 թ.)
անհատական բնակելի տուն՝ Արմավիրում (գնել է 2025 թ. օգոստոսի 29-ին)
Վերջին տունը ձեռք է բերվել 25 մլն դրամով։ Սակայն հետաքրքիր է, որ դրանից ընդամենը երեք շաբաթ առաջ՝ օգոստոսի 8-ին, Գրիգորյանը վաճառել է իրեն պատկանող հողամասը Արմավիրում՝ 4 մլն դրամով։
Այսինքն՝ գույքի վաճառքից ստացված գումարը ծածկում է տան արժեքի միայն մոտ 16 տոկոսը, իսկ մնացած միջոցների աղբյուրը հայտարարագրից ամբողջությամբ պարզ չի դառնում։
Ավտոմեքենա և դրամական միջոցներ
Փոխմարզպետը հայտարարագրել է նաև մեկ ավտոմեքենա՝ Toyota, 2012 թվականի արտադրության, որը ձեռք է բերել 2019 թվականին։
Դրամական միջոցները ևս ուշագրավ են
Բանկային հաշիվներում
1,087,000 դրամ
4,449,000 դրամ
Կանխիկ
4,350,000 դրամ
Այսինքն՝ հաշվետու տարվա վերջում նրա տնօրինության տակ առկա գումարը կազմում է մոտ 9,886,000 դրամ։
Տարեկան եկամուտը՝ ավելի քան 27.5 մլն դրամ
2025 թվականի ընթացքում պաշտոնյայի ընդհանուր հայտարարագրված եկամուտը կազմել է 27,537,341 դրամ։
Այն ձևավորվել է մի քանի աղբյուրներից․
նվիրատվություն – 11,000,000 դրամ
գույքի վաճառք – 4,000,000 դրամ
տոկոսներ ավանդներից – 1,500,000 դրամ
այլ եկամուտ – Հայաստանի ազգային անվտանգության ծառայություն – 1,870,000 դրամ
աշխատավարձ – Արմավիրի մարզպետի աշխատակազմ – 2,167,661 դրամ
վարձակալություն – «ՔԱՐԴ ԱԳՐՈԿՐԵԴԻՏ» ՈՒՎԿ – 2,160,000 դրամ
աշխատավարձ – Մեծամորի համայնքապետարան – 4,018,715 դրամ
աշխատավարձ – «Էներգոնորոգգարանտ» – 820,965 դրամ
Եթե հաշվենք, ապա ամենախոշոր աղբյուրը նվիրատվությունն է, որը կազմում է ընդհանուր եկամուտների գրեթե 40 տոկոսը։ Բայց մյուս եկամուտներն էլ ահռելի են պետական համեստ պաշտոնյայի համար։
Նվիրատվություն՝ 11 մլն դրամ․ բայց ո՞վ է նա
Հենց այստեղ էլ առաջանում են առաջին հարցերը։
Հայտարարագրում նշված է 11 մլն դրամի նվիրատվություն, սակայն չի բացահայտվում, թե ով է նվիրատուն և ինչ հիմքով է փոխանցվել այդքան խոշոր գումարը։ Հաշվի առնելով, որ խոսքը պետական բարձրաստիճան պաշտոնյայի մասին է, նման փոխանցումների թափանցիկությունը խիստ կարևոր է։ Ինչ ծառայության դիմաց է նա ստացել նվիրատվությունը։
Միաժամանակ եկամուտներ պետական և մասնավոր հատվածից
Ուշագրավ է նաև եկամուտների կառուցվածքը։
Գրիգորյանը նույն տարում աշխատավարձ է ստացել միաժամանակ մի քանի տեղից՝
մարզպետի աշխատակազմից,
Մեծամորի համայնքապետարանից,
ինչպես նաև մասնավոր ընկերությունից՝ «Էներգոնորոգգարանտ»-ից։
Անհամատեղելի են դրանք պարզապես։ Այսինքն՝ նրա եկամուտների մի մասը ձևավորվում է ոչ միայն պետական, այլ նաև մասնավոր կազմակերպություններից ստացված վճարումների հաշվին։
Նվիրատվություն կա, բայց վարկն էլ կա
Հայտարարագրում նշված է նաև 482 հազար դրամի վարկային պարտավորություն։
Սա ևս հետաքրքիր դետալ է․ եթե պաշտոնյան նույն տարում ստացել է 11 մլն դրամ նվիրատվություն, միլիոնավոր դրամների եկամուտներ, ապա հարց է առաջանում՝ ինչու է պահպանվում վարկային պարտավորությունը, թեկուզ համեմատաբար փոքր չափով։
Հարցերը մնում են բաց
Այսպիսով, պաշտոնյայի հայտարարագրի ուսումնասիրությունը մի քանի հարց է առաջացնում․
ո՞վ է տրամադրել 11 մլն դրամ նվիրատվությունը,
ինչպե՞ս է ձևավորվել 25 մլն դրամ արժողությամբ տան գնման ֆինանսավորումը,
և ինչպիսի՞ հարաբերություններ են եղել այն մասնավոր ընկերությունների հետ, որոնցից պաշտոնյան եկամուտ է ստացել։
Պաշտոնատար անձանց հայտարարագրերը հենց այն գործիքն են, որով հասարակությունը պետք է կարողանա հասկանալ պաշտոնյաների ունեցվածքի և եկամուտների իրական ծագումը։ Սակայն երբ թվերը ամբողջությամբ չեն բացատրվում, հարցերը բնականաբար ավելանում են»։