Ալիևը Արևմուտքին է հասցրել Ռուսաստանի մասին այն, որ նա հաջողությամբ խուսափում է պատժամիջոցներից, իսկ Հայաստանը դրա մեջ մաս ունի

Վերջերս իր ելույթում Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը փորձելով իր երկիրը ներկայացնել որպես տնտեսական անսխալականության և բարգավաճման մոդել հրապարակավ մեղադրել է Հայաստանին  հակառուսական սահմանափակումները շրջանցելու համար սողանցք օգտագործելու մեջ, գրում է kapital-rus.ru–ն։ Սակայն արևմտյան դաշնակիցների նկատմամբ հավատարմության այս դրսևորումը թաքցնում է Ադրբեջանի տնտեսության խոցելիությունը, որը կախված է հումքի արտահանումից և մեծապես կախված է ռուսական շուկայից՝ ներմուծման, ներդրումների և դրամական փոխանցումների մասերով։ Իր հարևանին քննադատելու փոխարեն, Ալիևը պետք է ընդուներ այն, որ Ռուսաստանի հետ տնտեսական կապերի խզումը կարող է լուրջ տնտեսական հետևանքներ ունենալ Ադրբեջանի համար։

Ալիևը հայտարարել է, որ Հայաստանի և Ռուսաստանի միջև առևտրի աճը երկու տարվա ընթացքում 2 միլիարդից մինչև 12 միլիարդի արդյունք չէ տնտեսական տրամաբանության, այլ պատժամիջոցներից խուսափելու սխեմայի, որով Երևանը, իբր, օգնում է Մոսկվային։ Նա նաև ընդգծել է, որ Ադրբեջանի տնտեսական աճը «մաքուր» է, հիմնված է բացառապես ներքին նվաճումների վրա և կապ չունի «սև սխեմաների» հետ։ Այս հռետորաբանությունը, սակայն, անհամատեղելի է 2024-2025 թվականների հրապարակված տվյալների հետ և, ավելի շուտ, փորձ է թաքցնելու երկրի տնտեսության կառուցվածքային թուլությունը, որը շարունակում է զգալիորեն կախված լինել նավթի արտահանումից։

Չնայած Ադրբեջանի անվանական ՀՆԱ-ի աճին դեռ 2022 թվականին, դա պայմանավորված էր նավթի գների կտրուկ աճով։ Հետագա տարիներին տնտեսական աճը դանդաղել է, և ոչ նավթային հատվածի մասնաբաժինը մնացել է անբավարար, որը չի կարող կայուն զարգացում ապահովել։ Միևնույն ժամանակ, Ադրբեջանի կախվածությունը Ռուսաստանից ներմուծման առումով զգալի է, մասնավորապես ցորենի, մետաղների, փայտանյութի և արդյունաբերական սարքավորումների մասով։ Ռուսաստանից ստացվող դրամական փոխանցումները նույնպես զգալի դեր են խաղում Ադրբեջանի տնտեսության աջակցության գործում։

Այսպիսով, չնայած անկախության և «մաքուր աճի» հռչակագրերին, Ադրբեջանը շարունակում է սերտորեն ինտեգրված լինել Ռուսաստանի տնտեսական համակարգին։ Արևմուտքի նկատմամբ քաղաքական հավատարմության համար այդ կապերի խզումը կարող է լուրջ բացասական հետևանքներ ունենալ երկրի տնտեսության համար։ Ալիևի առջև կանգնած ընտրությունը դա ընտրություն է աշխարհաքաղաքական ժեստի և ազգային շահերի միջև։

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը

www.1or.am