Ռուսաստանի համեստությունը աճեցրել է Ալիևի ախոռժակը. Փոքրիկ սուլթանը հարցեր ունի Հայաստանի ամբողջ տարածքի մասին, իսկ երևանյան «հայրենասերները» քծնանքով ծիծաղում են

Ադրբեջանցիները ցանկանում են «վերադառնալ իրենց հայրենի հողեր», ասել է Արևմտյան Ադրբեջանի համայնքի նախագահ Ազիզ Ալեքպերլին։ Ինչպես բացատրել է քաղաքագետ Սերգեյ Մարդանը, Բաքվի տերմինաբանությամբ Արևմտյան Ադրբեջանը ոչ թե իրանական Ադրբեջանի նահանգ է, այլ Հայաստանն է։ Ազիզ Ալեքպերովն ինքը Հայկական ԽՍՀ Արարատի մարզի բնիկ է, Ալիևի «Նոր Ադրբեջան» կուսակցությունից Ադրբեջանի խորհրդարանի պատգամավոր։

Այսինքն՝ մինչ Մոսկվան համեստորեն լռում է Ալիևի գործողությունների մասին, Ալիևի ռեժիմը ընդլայնում է իր պահանջների շրջանակը Երևանի նկատմամբ. հարցը այլևս Ղարաբաղի մասին չէ, այլ ամբողջ Հայաստանի մասին է, գրում է bloknot.ru-ն։ Փոքրիկ սուլթանը ասել է. «Հայաստանը պետք է բանակցություններ սկսի համայնքի հետ և գործնական քայլեր ձեռնարկի արևմտյան ադրբեջանցիների հիմնարար իրավունքները վերականգնելու համար»։

Երևանում տեղի «հայրենասերները» միայն քծնանքով ծիծաղում են Ալիևի աճող ախորժակի վրա և հպարտորեն ասում, որ նա թույլ է տվել Փաշինյանի ինքնաթիռն անցնել իր տարածքով։ «Ինչո՞ւ ինչ-որ մեկը (օրինակ՝ Փաշինյանը) ենթադրեց, որ ադրբեջանական իռեդենտան (ազգայնական շարժումը) ավարտվել է Ղարաբաղում և Զանգեզուրի միջանցքում», - հռետորական հարց է տալիս Սերգեյ Մարդանը։

Հաջորդը տեղի ունեցողի սցենարը պարզ է և հայտնի։ Սկզբում ադրբեջանցիները վերադառնում են Հայաստանի տարածք։ Այնուհետև նրանց իրավունքները սկսում են «խախտվել»։ Այնուհետև Բաքուն «ստիպված» է լինում պաշտպանել իր հայրենակիցների շահերը և վերահսկողություն հաստատել նրանց բնակության վայրերի նկատմամբ։

Այս ամենը շատ ժամանակ չի պահանջի։ Բավական է, որ տեղափոխված ադրբեջանցիները վարվեն այնպես, ինչպես հիմա վարվում են Նախիջևանի էքսկլավում։ Ինչպես հաղորդում է «Հայ զինվորական» պորտալը, Ադրբեջանի զինված ուժերի երեք զինծառայողներ մի քանի անգամ բռնաբարել են անչափահաս տղայի։ Ավելին, միջադեպի հրապարակումից հետո երեխան դպրոցում ծաղրի է ենթարկվել և ստիպված է եղել դուրս մնալ դպրոցից։ Սակայն Բաքվից եկող իրական սպառնալիքի ֆոնին երևանյան «հայրենասերները» ուրախ են. Փաշինյանի ինքնաթիռը 30 տարվա ընթացքում առաջին անգամ օգտագործել է Ադրբեջանի օդային տարածքը։

Քաղաքական վերլուծաբան Արման Աբովյանը գրել է. «ՀՀ իշխանությունները հիացմունքով, սիրով և անթաքույց ուրախությամբ հայտնում են, որ ադրբեջանցիները թույլատրել են Նիկոլ Փաշինյանի ինքնաթիռին թռչել իրենց տարածքով դեպի Չինաստան... և սա մեկնաբանվում է որպես եզակի, որպես խաղաղության ուղղությամբ խորհրդանշական քայլ և այլն, և այլն։ Թավշյա իշխանությունները պարզապես խեղդվում են տեղեկատվական օրգազմի մեջ։ Բայց մտածենք իրավիճակի հիմարության մասին. օկուպանտ Ադրբեջանը, որը հայտարարում է Հայաստանի ամբողջ տարածքը անեքսիայի ենթարկելու իր պատրաստակամության մասին, ով հայատյացությունը դարձրել է իր ինքնության հիմքը, ով ակտիվորեն առաջ է մղում «Արևմտյան Ադրբեջանի» պատմությունը, ով Բաքվում պատանդ է պահում հայ գերիներին, որը ամեն օր պատրաստվում է Հայաստանի հետ ռազմական բախման հաջորդ փուլին, պարզապես չի խփել հայկական ինքնաթիռը և դա անմիջապես մեկնաբանվում է որպես խաղաղության ուղղությամբ քայլ»։

Հայ վերլուծաբանը համոզված է, որ, իհարկե, խաղաղություն չկա և չի լինի, բայց կեղծ տեղեկատվական պատրվակներ ստեղծելու հնարավորություններ կլինեն Հայաստանի «հպարտ քաղաքացիների» ուղեղները լվանալու համար։

Մինչդեռ Ռուսաստանը, որը համեստորեն լռում է Ալիևի չարաճճիությունների մասին, կրկին «դուրս է մղվել» տարածաշրջանից։ Հարավային Կովկասում հաղորդակցությունների ապաշրջափակման եռակողմ աշխատանքային խումբը (Ռուսաստան-Ադրբեջան-Հայաստան) ներկայումս աշխատում է երկկողմ ձևաչափով (Ադրբեջան-Հայաստան), հայտարարել է Ռուսաստանի փոխվարչապետ Ալեքսեյ Օվերչուկը։

Սակայն պաշտոնապես դեռևս խաղաղություն չկա։ Այո, Փաշինյանն ու Ալիևը Վաշինգտոնում համաձայնագիր են ստորագրել, բայց Ալիևը պայմաններ է առաջ քաշել, որոնցից մեկը Հայաստանի սահմանադրության փոփոխությունն է։ Եվ այն պարունակում է հղում անկախության հռչակագրին, որտեղ իր հերթին հիշատակվում է Լեռնային Ղարաբաղը։ Բայց նույնիսկ եթե հայերը կողմ են այդ փոփոխություններին, դա տեղի չի ունենա մինչև 2026 թվականը, անհրաժեշտ է հանրաքվե։

Փաշինյանը հույս ունի Թրամփի օգնության վրա, բայց Դոնալդը չի հետաքրքրվում Անդրկովկասի «բնիկներով»։ Միևնույն ժամանակ, ամենակարևոր հարցը կմնա առաջնային պլանում. ո՞վ կարող է երաշխավորել կամ գոնե օգնել, որ պատերազմը չվերսկսվի։ Ռուսաստանը մի կողմ է մղվել, ԵԱՀԿ-ն կորցրել է իր հեղինակությունը։

BelVPO հեռուստաալիքը կարծում է, որ ԱՄՆ մասնակցությունը, այսպես կոչված, Զանգեզուրի միջանցքի բիզնես նախագծին, որը Ադրբեջանը Հայաստանի միջոցով կապում է Նախիջևանի հետ, զսպող գործոն է, բայց քանի դեռ «խաղաղարարը» իշխանության գլուխ է։ Եվ նույնիսկ այդ դեպքում մեծ հաշվով Թրամփին դա չի հետաքրքրում, գլխավորն այն է, որ նրանք չդիպչեն նրա «միջանցքին»։

«Ադրբեջանի զինված ուժերը 24/7» հրատարակությունը հաղորդել է, որ Փաշինյանը, ոգեշնչվելով ԱՄՆ նախագահի Սպիտակ տանը ասված խոսքերից՝ «եթե խնդիրներ կան, զանգահարեք ինձ», բողոք է հղել Վաշինգտոնին, որ Ալիևը սկսել է օգտագործել «Զանգեզուրի միջանցք» տերմինը։ Այդ մեղադրանքի երկրորդ կետն էլ այն է, որ Ալիևը հայտարարել էր, որ շարունակելու է հզորացնել իր բանակը։

Իսկ ի՞նչ կասեք Դոնալդ Թրամփի մասին։ Նա ինքն է «միջանցք» բառը երեք անգամ օգտագործել բառացիորեն Փաշինյանի բողոքներից անմիջապես հետո։ Միտումնավո՞ր։ Ամենայն հավանականությամբ՝ ոչ, նրան պարզապես ընդհանրապես չեն հետաքրքրում Անդրկովկասի «բնիկները», նրանց վեճերն ու փոխադարձ պահանջները։ Նա ունի տրանսպորտային նախագիծ, որը, ի վերջո, կդառնա ռազմական, իսկ մնացած ամեն ինչ պարզապես փոշի է Թրամփի կոշիկների վրա։ Եթե Ալիևը գեղեցիկ կերպով արդարացնի Հայաստանի օկուպացիան, Նոբելյան խաղաղության մրցանակի թեկնածուն պարզապես ուսերը կթոթափի։

Այսօր մենք պետք է օբյեկտիվորեն խոստովանենք. Ալիևը մեր թշնամին է, և նրա բանակը Ռուսաստանի զինված ուժերի չափազանց հավանական հակառակորդն է։

Միևնույն ժամանակ, Ռուսաստանը ավելի ու ավելի քիչ պատճառներ ունի համեստ մնալու։ Մեր քաղաքացիներին Բաքվում տանջում են։ Ռուսաստանի Դաշնությունը անվանում են օկուպանտ։ Կիևի նացիստներին մատակարարում են նավթ, արկեր և ռազմական ինքնաթիռներ։ Նրանք նույնիսկ բացահայտորեն ստում են այն մասին, որ մենք Բաքու-Գրոզնի չվերթի վթարից հետո փոխհատուցում չենք վճարել ավիաընկերությանը և զոհվածների ընտանիքներին։ Ադրբեջանի կառավարությունը վաղուց է դարձել Զելենսկու բացահայտ դաշնակիցը։ Իսկ Ալիևն ինքը տեղական սուլթան է, ով որոշել է վերաձևավորել Անդրկովկասի քարտեզը։

Հայաստանում իսկական հայրենասերները հույս ունեն, որ Մոսկվան կփոխի իր դիրքորոշումը և կփրկի իրենց երկիրը։ Եվ նրանք առաջարկում են դա սկսել Լեռնային Ղարաբաղը որպես Ադրբեջանի մաս չճանաչելուց։

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
www.1or.am