Արևմուտքը չի թողնում Վրաստանին հեռանալ. ՆԱՏՕ-ի զորավարժություններն են սկսվել
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
ՆԱՏՕ-ի երկրների, ինչպես նաև Մոլդովայի, Վրաստանի և Ուկրաինայի ստորաբաժանումների լայնածավալ զորավարժություններ են տեղի ունենում Վրաստանում։
Միևնույն ժամանակ, զորավարժությունների մի մասը նախատեսված է հարևան Թուրքիայում, ինչը անմիջապես ենթադրում է՝ դա աշխարհագրության միտումնավոր ընտրություն է, որն իրականացվում է Ռուսաստանի դեմ։ Թբիլիսիից հայտնի քաղաքական գործիչ Թեմուր Պիպիան, ով «Համերաշխություն հանուն խաղաղության» կուսակցության գլխավոր քարտուղարն է, politnavigator.news-ի համար մեկնաբանել է իրադարձությունները։
«Վրացական կառավարությունը շտապում է առաջ-ետ։ Իշխանությունները լուրջ բախման մեջ են մտել Արևմուտքի, առաջին հերթին՝ ԵՄ-ի ու նաև ամերիկյան վարչակազմի հետ։ Պատճառը, իհարկե, այն է, որ Արևմուտքը ցանկանում է Վրաստանը ներառել հակառուսական կոալիցիայի մեջ, և ոչ միայն տնտեսական, այլ նաև ռազմական և քաղաքական առումներով։ Բայց «Վրացական երազանքը» հրաժարվել է նման դերից։ Չնայած նման բախմանը, որը շարունակվում է մինչ օրս, քանի որ Արևմուտքը վերջին մի քանի տարիների ընթացքում հակասահմանադրական գործողությունների միջոցով փորձել է փոխել կառավարությունը ներքին ընդդիմության օգնությամբ, «Վրացական երազանքը» դեռևս հայտարարում է, որ իր գլխավոր նպատակը երկիրը եվրաատլանտյան տարածքին ինտեգրելն է։ Այս համատեքստում պետք է հասկանալ, թե ինչո՞ւ են այս զորավարժությունները անցկացվում այստեղ այն ֆոնին երբ Ադրբեջանը, Հայաստանը և Թուրքիան միասին ստեղծում են հակառուսական գոտու նախատիպ Հարավային Կովկասում։ Այս իրավիճակում «Վրացական երազանքը» խաղում է բոլորի հետ։ Նա ուզում է լինել ՆԱՏՕ-ի, ԱՄՆ-ի, Թուրքիայի և Չինաստանի հետ։ Օրինակ հիմա անցկացվում են ՆԱՏՕ-ի զորավարժություններ, բայց միևնույն ժամանակ Պեկինում է գտնվում բարձրաստիճան խորհրդարանական պատվիրակություն, որը հանդիպումներ է անցկացնում չինացի պաշտոնյաների հետ։ Այսինքն գործարքներ է կնքում... Նույն ՆԱՏՕ-ի բացահայտ հակառակորդների հետ։ Բոլորի հետ միաժամանակ սիրախաղ անելով «Վրացական երազանքը» փորձում է պահպանել իրեն որպես գործող կառավարություն։ Սակայն կա մեկ նրբերանգ։ Այսօրվա իշխող վերնախավը, ի թիվս այլ բաների, շփվում է Ռուսաստանի բարձրագույն քաղաքական ղեկավարության հետ, և որպես վերջին միջոց ջանքեր կգործադրի Մոսկվայի հետ հարաբերությունները կարգավորելու համար։
Այսպիսով, «Վրացական երազանքը» զգույշ է, քանի որ թույլ է, քանի որ Վրաստանում սոցիալ-տնտեսական քաղաքականության նկատմամբ դժգոհությունը բարձր է։ Մյուս կողմից, նրան փրկում է այն փաստը, որ այստեղի արևմտամետ գործակալները ապացուցել են իրենց անգործունակությունը և վայելում են ավելի քիչ հեղինակություն զանգվածների շրջանում, քան «Վրացական երազանքը»»,– ասել է քաղաքական գործիչը։
Եվրասիա ինստիտուտի ղեկավար, քաղաքագետ Գուլբաաթ Ռցխիլաձեն հաստատել է Պիպիայի եզրակացությունները, բայց նշել է Վրաստանի «թյուրքական ինտեգրման» մեջ ներքաշվելու վտանգը և կոչ արել արագորեն Վրաստանի և Ռուսաստանի միջև ռազմավարական հարաբերություններ հաստատել։ «Վրաստանը մնում է Արևմուտքի ուղեծրում, և Ռուսաստանում որոշների համար սա այժմ կարող է մեծ հայտնագործություն լինել»։ Սակայն արդեն պարզ էր, որ ներկայիս կառավարությունը պարզապես փորձում է դուրս գալ կոռուպցիայի մեջ խրված իրավիճակից, երբ Վրաստանում սոցիալական իրավիճակը դժվար է։ Այսինքն նա փրկում է իրեն և, հետևաբար, չունի հստակ արտաքին քաղաքականություն, որևէ հստակ ուղեցույց։ Հիմա «Վրացական երազանքում» նրանք դառնում են Սորոսի արմատներով պահպանողականներ, բայց ձևանում են, թե ուրիշ բան են։ Բայց իրականում սա, իհարկե, քաղաքական ուժ է, որը մի ժամանակ ստեղծվել է Արևմուտքի կողմից, և սրանք նախկին ուժի բեկորներ են նոր հիմքի վրա, որոնք փորձում են ինչ-որ կերպ կողմնորոշվել նոր պայմաններում։ Հետևաբար, սա զարմանալի չէ, և Վրաստանը Թուրքիայի միջոցով կլինի Արևմուտքի ուղեծրում։ Հիմա, երբ Թուրքիան և Ադրբեջանը շատ արագ զարգացնում են շատ սերտ հարաբերություններ և ներքաշել են Հայաստանին իրենց ռազմավարական ուղեծիր, Վրաստանը ևս կգնա նույն ուղղությամբ։
Հիմա ժամանակն է, որ Վրաստանի շահերը շրջվեն դեպի Ռուսաստան և կառուցվեն ռազմավարական հարաբերություններ։ Հակառակ դեպքում երկիրը կկլանվի Արևմուտքի հովանավորության ներքո գտնվող թյուրքական ժողովուրդների այս նոր կառուցվածքով, իսկ մյուս կողմից Ռուսաստանը վերջնականապես կկորցնի իր ազդեցությունը Հարավային Կովկասում։ Պարզ է, որ Թբիլիսին և Մոսկվան հետաքրքրված են նոր հարաբերություններ հաստատելով, բայց հատկապես վրացական կողմը դանդաղ է գործում և չի կարողանում առաջին քայլը անել։ Ռուսաստանը ընդհակառակը, գիտենք, որ պատրաստ է անմիջապես քննարկել հարցերի լայն շրջանակ», - նշել է քաղաքագետը։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
