Փաշինյանը «պատահականության մեթոդով» փոխում է նախարարներին
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Փաշինյանի մանիպուլյատիվ և արտիստիկ հմտություններով իրեն կեղծ կատաղության մեջ դնելու կարողությունը հանրահայտ է, ինչը և եղավ կառավարության նիստում, որտեղ վարչապետը, դիմելով դատական և իրավապահ մարմինների ղեկավարներին, հայտարարեց, որ իր համբերության բաժակը լցվել է, և ինքը կոնկրետ արդյունքներ է ակնկալում։ Կառավարության ղեկավարը մի անգամ էլ անձամբ ասել է իր երկրորդ հատկանիշի մասին, դա այն է, որ ինքը երբեք չի վախենում մենակ մնալուց: Բայց նա մոռացել է ասել, որ ամենից շատ վախենում է իրեն թուլության մեջ մեղադրելուց, գրում է eadaily.com-ը։
Փաշինյանի կատաղության և հրապարակային նկատողությունների կեղծ, շինծու բնույթի մասին կարելի է կռահել գոնե նրանից, որ անվտանգության բլոկի պաշտոնաթող պաշտոնյաները, որոնց շարքերում ինչ-ինչ պատճառներով հայտնվեց նաև Տարածքային կառավարման և ենթակառուցվածքների նախարար Գնել Սանոսյանը, մասնագիտական առումով ոչնչով չեն տարբերվում այն մյուսներից, ովքեր պահպանել են իրենց պաշտոնները, օրինակ գլխավոր դատախազ Աննա Վարդապետյանը, պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանը, ԱԱԾ պետ Արմեն Աբազյանը կամ ԱՀԾ պետ Քրիստիննա Գրիգորյանը։
Անհնար է առանց արցունքների կարդալ պաշտոնանկ արված պաշտոնյաների «մահախոսականները», որոնք կամավոր և խոնարհաբար հեռանում են իրենց հոգիներում կատարվածի նկատմամբ խաղաղության զգացումով, բայց չմոռանալով համեստորեն թվարկել իրենց բոլոր արած ահռելի գործերը (մոռանալով նշել բացթողումները և սխալները) և խոնարհաբար շնորհակալություն ենք հայտնում Փաշինյանին ժամանակին իրենց նկատմամբ ցուցաբերած վստահության համար։
Մի բան է պարզ, «համակարգային», ինչպես սահմանել է Փաշինյանը, զանգվածային կադրային զտումները չեն կարող այդպիսին անվանվել, թեկուզ այն պարզ պատճառով, որ այդ դեպքում ողջ կառավարությունը պետք է հրաժարական տար, և ցանկալի է վարչապետի հետ միասին։ Սա Փաշինյանի հերթական զվարճանքը, քմահաճույքն է, և ձգտումը առաջիկա ընտրությունների նախաշեմին նորացված տեսքով ներկայանալ ընտրողին։ Ավելին, ինչպես արդեն գիտենք, նա չի վախենում մենակ մնալուց, բայց դա անխուսափելիորեն մոտենում է։
Եվ ահա թե ինչ է մտածում «Ընկեր գեներալ» հեռագրային ալիքի հեղինակը իշխանության խաղաքարտերի տրցակի այս խառնելու մասին:
«ՀԱՐԲԱԾ ՈՒՂԵՎՈՐԸ ԿՈՒՊԵ Է ՓՆՏՐՈՒՄ
Հայաստանի կառավարությունում զանգվածային հրաժարականներ են, հատկանշականն այն է, որ իրադարձությունների մասնակիցները, այդ թվում Փաշինյանը, չեն կարողացել բացատրել, թե դա ինչ է։
Սկզբունքորեն, սա միանգամայն բնորոշ է Փաշինյանին, ամեն ինչ խառնել, ապա նստել այդ ողջախոհության փլատակների վրա ու ինչ որ բան տրամաբանել:
Այս դեպքում նա ասում է. «Նման խնդրանքի (հրաժարական տալու) պատճառները ոչ թե անձնական են, այլ համակարգային, ինչի մասին ես հրապարակավ խոսել եմ»։
Բայց «համակարգային պատճառները» ենթադրում են բացատրություն: Ինչո՞ւ Քննչական կոմիտեի ղեկավար Արգիշտի Քյարամյանը, ում միակ խնդիրը Փաշինյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելը թույլ չտալն էր, «այլևս չի համապատասխանում»։ Ինչու՞ նախարար Գնել Սանոսյանը՝ ջրհեղեղների հետևանքների հերոսական հաղթողը (ռուսների ձեռքով) հանկարծ բնից ընկավ: Ո՞րն էր ՊԵԿ ղեկավար, գեղեցկադեմ Ռուստամ Բադասյանի հանցանքը: Եվ այդպես շարունակ։
Փաշինյանը ոչ մի խոսք չի ասել նրանց «սայթաքումների» մասին, անգամ շնորհակալություն է հայտնել աշխատանքի համար։ Իսկ իրենք՝ թոշակի անցածները, հեռացել են գլուխները բարձր՝ կրկնելով բլա-բլա-բլա իրենց մեծ վաստակի մասին։
Իշխանական պատգամավոր Արմեն Խաչատրյանը շատ պարզ է բացատրել Փաշինյանի այս սալտոները: Նա ասել է. «Բնականաբար, այս փոփոխությունները տեղի են ունենում այն բանից հետո, երբ յուրաքանչյուր պաշտոնյա կատարել է իրեն հանձնարարված առաքելությունը»։ Այո, բայց այդ դեպքում ցույց տվեք մեզ այդ առաքելությունը: Եվ զեկույցը դրա կատարման մասին։
Իսկ ընդհանրապես, այս ճոճում-խմորումը հիշեցնում է այն հարբած ուղևորին, ով պտտվում է գնացքում, անպտուղ կերպով փորձելով գտնել իր կուպեն:
Քիչ հավանական է այն վարկածը, որ Փաշինյանն այս կերպ փորձում է բարելավել իր թզուկ վարկանիշը, քանի որ նա հրաժարական տվածներից ոչ մեկին վերջնական չի ոչնչացրել, բացի դա էլ նրանց ճանաչումը մոտ է զրոյին։
Այս, այսպես կոչված, «իշխանության թարմացումը» քողարկում է, որը թաքցնում է հրաժարականների իրական պատճառը։ Կա միակ պատճառ. Փաշինյանը և Երևանում գտնվող ԱՄՆ դեսպանը թաքցնում են այն կոռուպցիոն հետքերը, որոնք կապված են Դեմոկրատական կուսակցության կառավարման ողջ ընթացքում USAID-ի և այլ ֆոնդերի բյուջեների օգտագործման հետ»։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
