Նման «Երրորդ ուժ» կա. Հայաստանում նոր ընդդիմադիր քաղաքական ասոցիացիայի մասին

Հայտնի հայ քաղաքական գործիչ, նախկին պատգամավոր, Առաջադիմական ցենտրիստական ​​«Ալյանս» կուսակցության հիմնադիր և նախագահ Տիգրան Ուրիխանյանը eadaily.com-ին տված բացառիկ հարցազրույցում խոսել է «Երրորդ ուժ» քաղաքական ասոցիացիայի ստեղծման համախոհների թիմի նպատակների մասին, որի համաժողովը վերջերս է տեղի ունեցել Երևանում։

—Վերջերս հայտարարեցիք Հայաստանում «Երրորդ ուժ» ստեղծելու մասին։ Դա ի՞նչ ուժ է, ովքե՞ր են այն ձևավորում և ինչո՞ւ է դա պետք:

— Այժմ արդեն կարելի է ասել, որ «Երրորդ ուժը» բավականին լայն միավորում է, որի հիմնադիրներն են վեց ակտիվ քաղաքական կուսակցություններ և ավելի քան տասնհինգ կազմակերպություններ, շարժումներ և նախաձեռնություններ։

Քաղաքական նոր ուժի ձևավորման գործընթացը տեղի է ունեցել քսաներեք օրվա ընթացքում։ Ավելին, այդ աշխատանքին միացել են նաև բազմաթիվ կազմակերպություններ հանրապետության քաղաքներում և մարզերում անցկացնելով հանդիպումներ և հավաքներ։ Ինչ վերաբերում է հենց հիմա «Երրորդ ուժի» ստեղծման անհրաժեշտությանը, ապա դա հռետորական հարց է, քանի որ այսօր, առավել քան երբևէ, հայ հասարակությանն անհրաժեշտ է հասարակական-քաղաքական համախմբում, որը դուրս է ներկա, ինչպես նաև նախորդ իշխանությունների ազդեցության գոտուց։ Բոլորի համար պարզ է, որ մարդիկ չեն ցանկանում տեսնել նրանցից ոչ մեկին։ Ըստ այդմ, քաղաքացիները փնտրում են նոր կազմավորում խնդիրների լուծման այլ մոտեցումներով, իշխանափոխության վառ այլընտրանքային գաղափարներով և խոստումնալից այնպիսի ծրագրերով, որոնք կարող են երկիրը դուրս բերել ծանր ճգնաժամից։ Կրկնում եմ. մարդիկ ԵՐՐՈՐԴ ուժ են փնտրում։

-Վերջերս Հայաստանում, այսպես կոչված, ընդդիմադիր դաշտում մենք տեսնում ենք շփոթություն և տատանումներ։ Ինչո՞վ է դա պայմանավորված: Ի՞նչ եք կարծում, Բագրատ Գալստանյանի շարժումը լրիվ դադարե՞լ է։

- Եթե նկատի ունեք խորհրդարանական ընդդիմությունը, ապա այստեղ քննարկելու բան չկա։ Ամեն ինչ չափազանց ակնհայտ է: Նրանք գնացին ընտրությունների ըստ էության հակադրվելով միմյանց։ Եթե ​​նրանց խնդիրը լիներ իշխանափոխությունն ու Նիկոլ Փաշինյանի «վերարտադրության» թույլ չտալը, ապա գոնե կհամախմբվեին չմասնատելով բողոքող ընտրազանգվածը։ Բայց ընդդիմությունը կոնկրետ պայքարի փոխարեն պարզապես գրավում է փողոցը, հրապարակներն ու լրատվական տարածքը, որը գրեթե ամբողջությամբ վերահսկում է, և հերթական բողոքի ակցիան ավարտվում է մեկ բանով՝ հիասթափությամբ։ Ավելին, այսօր կարելի է խոսել նախկին իշխանությունների՝ ի դեմս նախկին նախագահների (երկրորդ և երրորդ), խորհրդարանական խմբակցությունների պատգամավորների և ներկայիս ղեկավարության հետ նրանց փոխկապակցված անձանց փոխգործակցության մասին, դա առնվազն բիզնեսի և տնտեսության ոլորտում։

Հիմա Բագրատ Գալստանյանի շարժման մասին: Այստեղ պետք է կրկնվեմ. «Սրբազան պայքարի» գործունեությունը հանգեցրեց ժողովրդի հսկայական հիասթափությանը։ Առաջնորդին առաջադրել են նույն ուժերն ու ռեսուրսները, որոնց մասին ես խոսեցի (նախկին նախագահները և նրանց նմանները)։ Լուրջ պայքարի և առճակատման պատրաստ մարդկանց զգալի թվի մոբիլիզացիան անկեղծորեն ժխտվեց վերը թվարկածս սովորական մեթոդներով։ Ես անկեղծորեն հույս ունեմ, որ նման իրավիճակ այլևս չի կրկնվի։ Շատ հարցեր կան շարժմանն ուղղված. ինչի՞ են նրանք փորձում հասնել, չէ՞ որ նրանք նմանակում են իրական գործունեության, ի վերջո ո՞ւմ հետ են:

- Որքա՞ն հավանական եք համարում Սերժ Սարգսյանի և Ռոբերտ Քոչարյանի հրապարակային հեռանալը քաղաքականությունից։ Իրադարձությունների նման զարգացումը կուժեղացնի՞ «Երրորդ ուժի» ներուժը, թե՞ «շահավետ կլինի» Նիկոլ Փաշինյանին, ով հնարավորություն կստանա «Հայաստան» և «Պատիվ ունեմ» դաշինքների փոխարեն խորհրդարան մտցնել իր խամաճիկ ուժերին։

- Հետաքրքիր հարց է: Անմիջապես կասեմ, որ ըստ էության Սերժ Սարգսյանի հրաժարական չի լինելու: Ինչպես նա չի հեռացել վերջին վեց տարիների ընթացքում, նա ոչ մի տեղ էլ չի գնա: Հակառակ դեպքում նա չէր ֆինանսավորի տեղեկատվական ռեսուրսների մեծ մասը, բազմաթիվ բլոգերների և հասարակական կարծիքի առաջնորդների: Թեև, ինչ վերաբերում է հրապարակայնությանը, նա, իբր, վաղուց հեռացել է։ Եվ նա նաև կոչ է անում Ռոբերտ Քոչարյանին և մյուս նախկիններին հեռանալ քաղաքականությունից հետամուտ լինելով քաղաքական դաշտի վրա իր մենաշնորհային ազդեցության պահպանման և հիմնական գործընթացների նկատմամբ վերահսկողության խիստ կոնկրետ նպատակին։

«Երրորդ ուժի» համար ոչ ոք չի պատրաստվում վառել կանաչ լույս, ավելին, կազմակերպության կայացմանը կխանգարեն բոլոր նրանք, ովքեր այժմ նպաստում են երկրի փլուզմանը, Հայաստանի արտաքին պարտքի ավելացմանը, տարածքային կորուստներին և բնակչության արտահոսքին։

Փաշինյանին ձեռնտու է այն ամենը, ինչը նրան թույլ է տալիս մնալ իշխանության ղեկին: Բռնապետն ու նրա խունտան ռեկորդային հակառեյտինգ ունեն և երազում են մինչև խորհրդարանական ընտրությունները՝ արտահերթ կամ ոչ արտահերթ, պահել պետության ղեկը։ Եվ դա նկատելի է բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի քաղաքական կյանքով։ Վարչապետն ամեն ինչ կանի, որպեսզի հեշտացնի իրեն սատարող բոլոր խամաճիկների մուտքը խորհրդարան։

-Ինչպե՞ս է «Երրորդ ուժը» մտադիր պայքարել իշխանության համար հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դուք անձամբ Հայաստանում չեք։

-Ինչ վերաբերում է անձամբ ինձ, ես երբեք չեմ մտադրվել և մտադիր չեմ պայքարել Հայաստանում իշխանության համար։ Բայց ես կշարունակեմ պայքարել բոլոր հնարավոր և անհնար մեթոդներով երկրի խայտառակ, դավաճան ղեկավարությանը փոխելու համար։ Ես ներկայացնում եմ «Ալյանս» առաջադիմական կենտրոն կուսակցությունը և ղեկավարում եմ նրա գործունեությունը։ Մենք միացանք «Երրորդ ուժի» ձևավորման գործընթացին և կազմավորման մաս կազմեցինք հիմնադիր ժողովում։

Գտնվելով Հայաստանից դուրս ես գործում եմ, և, հավանաբար, նաև դրա համար եմ ենթարկվում ապօրինի հետապնդման։ Նաև լրատվամիջոցներին արգելվում է լուսաբանել «Ալյանս»-ի  և անձամբ իմ աշխատանքը։ Բայց ես ընտրել եմ իմ ճանապարհը և չեմ պատրաստվում հարմարվել այն համակարգին, որին ես մարտահրավեր եմ նետել, և որը մտադիր եմ կոտրել իմ համախոհների հետ միասին։

- Ո՞ր կուսակցություններին և կազմակերպություններին կցանկանայիք տեսնել «Երրորդ ուժի» կազմում:

- Կարծում եմ, որ իմ ընկերներն ու գործընկերները, ովքեր օգնեցին մեր ասոցիացիայի ստեղծմանը, կհամաձայնեն ինձ հետ. մենք կցանկանայինք «Երրորդ ուժի» մեջ տեսնել իսկապես անկախ, ակտիվ և ազնիվ և պայքարելու պատրաստ մարդկանց։ Որովհետև երկիրը ճգնաժամից դուրս բերելը կպահանջի քրտնաջան, ամենօրյա աշխատանք, կարճաժամկետ հեռանկարում պրագմատիկ ծրագրերի իրականացում։ Համոզված եմ, որ նման մարդիկ շատ են: Եվ նրանցից շատերը, ցավոք, Հայաստանից դուրս են։ Երկիրը հիմա իրոք նրանց կարիքն ունի: Եվ ես կցանկանայի նրանց տեսնել մեր կազմակերպությունում։

-Ինչպե՞ս եք հարաբերություններ կառուցելու Ադրբեջանի և Թուրքիայի հետ, եթե գաք իշխանության:

- Դա շատ կարճ և միանշանակ պատասխան է հուշում. համարժեք: Անհրաժեշտ է վերակենդանացնել Հայաստանի ներուժը հիմնվելով տարածաշրջանի իրավիճակի վրա ազդող գործընկեր երկրների հետ ազնիվ և պրագմատիկ փոխգործակցության վրա։

Աշխարհն այլևս նույնը չէ, բազմաբևեռության դեմ հակադրությունը չի կարող շրջանցել Անդրկովկասը։ Երևանը պետք է հստակ սահմանի և վերակենդանացնի Մոսկվայի հետ գործընկերային և փոխշահավետ հարաբերությունները։ Այստեղ այլ ճանապարհ չկա և չի էլ կարող լինել։ Հայաստանի իշխանությունների միակողմանի շարժումները Ռուսաստանից դեպի հավաքական Արևմուտք, օդիոզ կառույցները, որոնք շահագրգռված են տարածաշրջանում ռուսական ներկայությունը վերացնելու և Բաքվի հետ հակամարտությունը սրելու մեջ, երկիրը մղում են դեպի անդունդ համապատասխան ողբերգական արդյունքներով։ Եվ մենք պարտավոր ենք կանխել իրադարձությունների նման զարգացումը հանուն Հայաստանի անկախության և Հայաստանի անկախության համար կյանքը զոհած մեր հայրենակիցների հիշատակի։

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը

www.1or.am