Տարօրինակ գաղափարներ հայաստանյան քաղաքականության մեջ. բրինձ՝ հացի փոխարեն, ականջօղեր կայունության փոխարեն
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Դժվար է ապրել մի երկրում, որտեղ իշխանությունն ասում է մի բան, մտածում այլ բան, և անում մեկ այլ բան, նկատել է Sputnik Արմենիայի սյունակագիր Արման Աբովյանը, գրում է dzen.ru-ն։
Բառացիորեն վերջին մի քանի օրերին հայ հասարակությունը, անկախ քաղաքական հակումներից, կրկին շոկ է ապրել երկրի բարձրաստիճան պաշտոնյաների անմեղսունակ թվացող հայտարարություններից։ Սակայն «թավշյա շուրթերից» արված հայտարարությունների պատճառահետևանքային նրբերանգների մանրամասն ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ «էքսցենտրիկ» հայտարարությունների շղարշի տակ թաքնված է Հայաստանի ղեկավարության միանգամայն պրագմատիկ և հասկանալի մոտեցումն ուղղված որոշակի գործընթացների իրականացմանն ու «խթանմանը»:
Այսպես, օրերս Հայաստանի Անվտանգության խորհրդի քարտուղար Արմեն Գրիգորյանն անհեթեթ բովանդակությամբ ցնցող հայտարարություն արեց, որ Հայաստանը պետք է ցորենի սպառումից անցում կատարի բրնձին։ Ասել, որ հասարակությունը վրդովված և ցնցված է, նշանակում է ոչինչ չասել: Ուրեմն ինչո՞ւ Արմեն Գրիգորյանն իրեն թույլ տվեց «բզբզալ» նման տարօրինակ առաջարկով։ Դա շատ պարզ է: Քաղաքագետների ու վերլուծաբանների մեծամասնության կարծիքով Արմեն Գրիգորյանը, ինչպես հայտնի է, հավաքական Արևմուտքի նեոգլոբալիզմի գաղափարների արտահայտման ամենանշանակալից և ամենանվիրված արարածն է, ինչը, ի դեպ, նա ինքը չի էլ թաքցնում։ Գրիգորյանի մշտական հակառուսական հայտարարությունները, ցավոք, դարձել են նորմ, ճիշտ այնպես, ինչպես արտաքին քաղաքական ուղու վրա նրա գործունեության բառացիորեն աղաղակող տրանսատլանտիզմը (ամերիկամետ դիրքորոշումը): Եվ անմիջապես պարզ է դառնում ամերիկացիների կողմից Հայաստանի իշխանություններին ուղղված պահանջը (այո, հենց պահանջը)՝ Հայաստանը հնարավորինս տարանջատել ոչ միայն Ռուսաստանից, այլ նաև ընդհանրապես եվրասիական վեկտորից։
Այժմ ավելի մանրամասն: Ինչպես գիտեք, Հայաստանը Ռուսաստանից ներկրում է ոչ միայն բնական գազ, բենզին, պարարտանյութ և տնտեսության համար կարևոր նշանակություն ունեցող մոտ հինգ հարյուր այլ ապրանքներ, այլ նաև հացահատիկային մշակաբույսերի գրեթե ողջ տեսականին, որոնցից հիմնականը ցորենն է։ Հայկական գաստրոնոմիական մշակույթում ցորենը (այսինքն հացը) ամենակարևոր ապրանքն է։
Բայց, ինչպես ասվեց, ցորենի գրեթե իննսուն տոկոսն արտոնյալ գներով ներկրվում է Ռուսաստանից։ Դա նշանակում է, որ ՀՀ քաղաքացիները, նույն Գրիգորյանի կարծիքով, «կախված են հացահատիկի պաշարներից»։ Ճիշտ է, Անվտանգության խորհրդի քարտուղարն իր աղմկահարույց ելույթում չի հիշատակել ռուսներին, բայց պետք չէ հանճարեղ լինել հասկանալու համար, թե ինչ ենթատեքստում է հացից բրինձ անցնելու առաջարկը։ Որքան էլ այս ամենն անհեթեթ թվա, բայց Գրիգորյանը պարզապես իրականացնում է իր ամերիկացի գործընկերների հիմնական հայեցակարգը՝ արագացնել Հայաստանի դուրս գալը, իբր, Ռուսաստանից կախվածությունից։ Հայաստանի Անվտանգության խորհրդի քարտուղարին չի հետաքրքրում, թե ինչ կլինի երկրի բնակչության հետ երևակայական «բրնձի դիետայի» անցնելուց հետո։ Գլխավորը «այնտեղից» ասածն անելն է։
Մեկ այլ ոչ պակաս տարօրինակ (մեղմ ասած) հայտարարություն է արել նաև ՀՀ կառավարության ղեկավար Նիկոլ Փաշինյանը։ Այսպես, հոկտեմբերի 17-ին կառավարության նիստում Նիկոլ Փաշինյանը նշել է, որ Հայաստանից բնակչության զանգվածային արտահոսքը խթանող գործոններից մեկն այն է, որ մարդիկ հեռանում են, քանի որ «ականջներում ականջօղեր են, յուրօրինակ սանրվածքներ, իսկ ոմանք էլ պարզապես խաշ ու քյաբաբ չեն սիրում»։
Ինչպես մեր նախորդ «հերոսի» դեպքում, Հայաստանի կառավարության ղեկավարի հայտարարությունն առաջին հայացքից շատ, շատ, շատ, շատ տարօրինակ է թվում (մեղմ ասած), քանի որ ակնհայտ է, որ երկրից զանգվածային արտագաղթի պատճառը պարզ է, դա ոչ թե հայերի գաստրոնոմիական նախասիրություններ է կամ «ոչ ստանդարտ» արտաքինը, այլ երկրում տիրող սոցիալ-հոգեբանական լարվածությունը, որն առաջացել է նվաստացման, ապատիայի, սոցիալական անարդարության և, ամենակարևորը, մարդիկ մոտ ձնագնդակի պես աճող անհանգստությունը երկրի գոյության համար։ Ի վերջո, պետք է խոստովանել, որ դժվար է ապրել մի երկրում, որտեղ իշխանությունը մի բան է ասում, մեկ այլ բան մտածում և այլ բան անում։
Ավելին, Հայաստանի ներկայիս իշխանությունների բոլոր թուրքամետ «խեղկատակությունները» ստիպում են մարդկանց պարզապես վախենալ իրենց ֆիզիկական գոյության համար։ Բոլորի աչքի առաջ է արցախահայության ոչնչացման և զանգվածային տեղահանության օրինակը: Ամենայն հավանականությամբ, փաստն այն է, որ Նիկոլ Փաշինյանը որոշակի պարտավորություններ ունի եվրաամերիկյան գործընկերների նկատմամբ Հայաստանում հոգեսեռական հիվանդություններով տառապող մարդկանց «ազատությունն ու հավասարությունը» օրինականացնելու հարցում, ավելի պարզ ԼԳԲՏ օրակարգն առաջ մղելու հարցում: Այդ միտքն է հուշում Փաշինյանի ներկայացրած արտագաղթի կեղծ պատճառների վերլուծությունը։
«Տարօրինակ սանրվածքների» և «ականջներում ականջօղերի» մասին այս բոլոր ակնարկները, որոնք իբր Հայաստանից արտագաղթի հիմնական պատճառն են, մատնանշում են Փաշինյանի հենց այդ պատճառները։ Դուք, իհարկե, կարող եք չհամաձայնվել վերոնշյալ կարծիքի հետ, սակայն, ինչպես ցույց է տալիս պրակտիկան, Հայաստանի իշխանությունների առաջին հայացքից ցնցող ու զավեշտալի բոլոր հայտարարությունների հետևում միշտ կան կոնկրետ պատճառներ։ Ինչպես ասում են՝ ուրախ կլինենք սխալվել։ Բայց ամեն դեպքում, հանուն թուրք-ադրբեջանական շահերի, հայկական պետական և ազգային մտածողության ոչնչացման փորձերը շարունակվելու են, կասկած չկա։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
