Քաղաքագետ Միխայլովը բացատրել է, թե ինչու է Հայաստանը մոտ ՀԱՊԿ-ից դուրս գալուն
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Համաշխարհային հայկական 2-րդ գագաթնաժողովի ժամանակ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը պարզաբանել է, որ երկիրը սառեցրել է իր մասնակցությունը Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպությանը՝ իբր նրա կողմից հանրապետության անվտանգությանն ու ինքնիշխանությանը սպառնալիքներ ստեղծելու պատճառով։ Այդ հայտարարությունը, ինչպես նաև ընդհանրապես Երևանի ընտրած կուրսը readovka.news-ի հետ զրույցում մեկնաբանել է քաղաքագետ, Հարավային Կովկասի ռազմավարական հետազոտությունների կենտրոնի տնօրեն Եվգենի Միխայլովը։
Փորձագետն ընդգծել է, որ զարմանալի չի թվում այն փաստը, որ Հայաստանը դադարեցրել է մասնակցությունը ՀԱՊԿ-ին։ Այդ առնչությամբ, բացի անդամավճար վճարելուց հրաժարվելուց, Միխայլովը նաև նկատել է քննադատության տպավորիչ հոսք Երևանից կազմակերպության գործունեության նկատմամբ։ «Նրանք, իբր, չեն փրկել Հայաստանը ղարաբաղյան հակամարտության ժամանակ: Բայց Հայաստանն ինքը չի ճանաչել Ղարաբաղը, և ոչ ոք չի հարձակվել նրա տարածքի վրա»,- նկատել է քաղաքագետը։
Փորձագետը հավելել է, որ Հայաստանի մասնակցության սառեցումից առանձնահատուկ հետևանքներ չեն լինի թե՛ Ռուսաստանի, թե՛ հենց կազմակերպության համար։ Նրա խոսքով, երկիրն իրականում ոչ մի դրական ներդրում չի ունեցել ՀԱՊԿ-ի գործունեության մեջ։ Ավելի շուտ, վստահ է Միխայլովը, Հայաստանը մի տեսակ «նյարդայնացնող գործոն» է եղել, քանի որ կարծում էր, որ կարող է օգտագործել կազմակերպության հնարավորությունները Ադրբեջանին դիմակայելու համար։ «Բայց չստացվեց, և, համապատասխանաբար, հիմա ՀԱՊԿ-ն անհեռանկարային է դարձել Հայաստանի համար»,- ասել է փորձագետը։
Ներկայումս, ինչպես պարզաբանել է Միխայլովը, Երևանը փորձում է նստել մի քանի աթոռների վրա։ Հայաստանն իր համար ընտրել է բացարձակապես արևմտամետ կուրս՝ զուգորդված հակառուսական հռետորաբանությամբ, բայց դեռևս մնում է ԵԱՏՄ-ում։ Փորձագետը նշել է, որ տնտեսական միությունից դուրս գալը հանրապետությանը սպառնում է մեծ ռիսկերով, այդ թվում Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների համատեքստում։ «Եթե Հայաստանը կորցնի Ռուսաստանի հետ համատեղ տնտեսությունը, այն ժամանակ նրա համար դժվար կլինի»,- ընդգծել է Միխայլովը։
Բացի այդ, փորձագետը հիշեցրել է, որ Հայաստանի տարածքում հիմնական ակտիվների մեծ մասը, մասնավորապես երկաթուղին, «Գազպրոմի» դուստր ձեռնարկությունը և ատոմակայանը, ռուսական ընկերությունների սեփականությունն են։ Իսկ դա «ուղղելու» համար, վստահ է քաղաքագետը, Երևանը կփորձի խաբել Մոսկվային։
Միխայիլովը միաժամանակ ընդգծել է, որ Հայաստանի Արևմուտքի ուժեղ ազդեցության տակ լինելը հաստատում է այն փաստը, որ երկրի քաղաքական ղեկավարությունը գնում է «ուկրաինական ճանապարհով»։ Այսինքն, բոլոր այն քայլերը, որ այժմ անում է Երևանը, նույնական են այն քայլերին, որոնք Կիևը ձեռնարկեց Մոսկվայի հետ հարաբերությունները խզելու իր կուրսի սկզբում։ Որպես օրինակ քաղաքագետը բերել է Հայաստանի իշխանությունների վերջին որոշումը ռուսաց լեզվին օտար լեզվի կարգավիճակ «շնորհելու» վերաբերյալ։ Եվ եթե նախկինում, ըստ նրա, երկիրն այնքան էլ ակնհայտորեն չէր հետաքրքրում Արևմուտքին, ապա այժմ, այն ֆոնին, որ Ռուսաստանը հաղթում է Ուկրաինայի տարածքում, դա փոխվել է։ «Արևմուտքը պետք է գոնե ինչ-որ պատճառ գտներ Մոսկվային նյարդայնացնելու համար, և նրանք ընտրել են Հայաստանը»,- եզրափակել է փորձագետը։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
