Ծանոթ ու միաժամանակ անհայտ … գարսոն սանրվածք

Գարսոնը կանացի կարճ սանրվածք է, որը հայտնվել է 1920-ականների առաջին կեսին։ Գերմանիայում և Չեխիայում այն կոչվում էր բուբիկոպֆ՝ Bubikopf, գերմաներեն բառ, որը թարգմանաբար բառացիորեն նշանակում է «տղայի գլուխ»:

Անդրոգեն սանրվածքները չափազանց տարածված են եղել վերջին տասնամյակների ընթացքում. բոբը, մուլլետը և գարսոնն ամուր են ամրապնդել իրենց դիրքերը կանանցի ֆավորիտ սանրվածքների ցուցակում: Նման սանրվածքների սկսել են ավելի հաճախ դիմել հայտնիներն ու մշակույթի գործիչները։ 

Իսկ ինչո՞ւ են տղամարդկային սանրվածքները, մասնավորապես գարսոնը ճանաչում ձեռք բերել հասարակության մեջ: 
Առաջին համաշխարհային պատերազմը շատ բան է փոխել հասարակական կարգի մեջ։ Կանայք նոր հնարավորություններ են ստացել: Նրանք տղամարդկանց տեղերն են գրավել դաշտերում ու գործարաններում։ Բայց սարքավորումների հետ փոխազդեցությունը պահանջում է անվտանգության որոշակի նախազգուշական միջոցների պահպանում, իսկ երկար մազերն անհանգստություն են պատճառում և շատ ժամանակ են պահանջում հարդարման համար: Հենց այդ ժամանակ էլ հեղափոխություն է տեղի ունեցել կանացի սանրվածքում, հերքվել է  վիկտորիանական սկզբունքը, ըստ որի սանրվածքն աղջկա գլխավոր առավելությունն է։ 1920-ականներին եկել է երիտասարդ, անկախ և ազատ կնոջ ժամանակը, ով ապստամբել է բարոյական սահմանափակումների դեմ։

Եթե պատերազմն ազդել է կյանքի սոցիալական ասպեկտի վրա, ապա այն ժամանակվա մարդկանց մշակութային ընկալման վրա մեծապես ազդել է Վիկտոր Մարգարիտի «Ամուրին» (La Garçonne) վեպը, որը հրատարակվել է 1922 թվականին։ Դրանում գրողը խոսում է Մոնիկա Լերբիերի մասին, ով, իմանալով զուգընկերոջ անհավատարմության մասին, որոշել է տրվել ազատ սիրո։ Վեպում բարձրացվում է գենդերային դերերի վերանայման թեման, ինչը, բնականաբար, արժանացել է կառավարության քննադատությանը և Մարգարիտան զրկվել է Պատվո լեգեոնի շքանշանից: Պահպանողականները չէին կարող հասկանալ, թե ինչպե՞ս կարող է կինը հարաբերությունների մեջ լինել կնոջ հետ, լինել ձեռներեց, մեքենա վարել և նույնիսկ կարճ սանրվածք կրել: Վիկտորն աջակցություն է գտել միայն Ժորժ Կուրտելինի և Անատոլ Ֆրանսի կողմից։ Այնուամենայնիվ հենց նրա շնորհիվ է Ֆրանսիան և ողջ Եվրոպան իմացել գարսոն սանրվածքի մասին:

Գարսոնը փափուկ, բայց բավականին հստակ գծերով սանրվածք է: Այն հաճախ են շփոթում փիքսիի և գավրոշի հետ։ Գարսոնի առանձնահատկությունը համարվում է մազերի նվազագույն կտրվածքն ու կարճ քունքերը, ընդ որում դեմքին խոպոպներ չկան, ինչպես դա առկա է վերը նշված երկու սանրվածքների դեպքում:

Այս սանրվածքի առավելությունների ցանկը ներառում է այն փաստը, որ այն տեսողականորեն թարմացնում և երիտասարդացնում է դեմքը, բացի դա մազերը կարելի է հեշտությամբ լվանալ և հարդարել։ Բացի այդ, գարսոնը կարելի է համադրել տարբեր կերպարների հետ՝ ռոմանտիկից մինչև ըմբոստ: Սանրվածքի հիմնական թերությունը հաճախակի շտկման անհրաժեշտությունն է և բազմակողմանիության բացակայությունը: Ավելի լավ է չփորձել այդ սանրվածքը, եթե ունեք մեծ քիթ և կարճ պարանոց. տեսողականորեն դրանք ավելի մեծ և երկար տեսք կունենան։ Կարևոր է ուշադրություն դարձնել մազերի կառուցվածքին։ Այսպիսով, ուղիղ մազերն իդեալական են գարսոնի համար, մինչդեռ ալիքաձև մազերը գեղեցիկ, բայց զվարճալի տեսք կտան: Գարսոն կտրվածքով փարթամ մազերը կարող են նմանվել դանդելիոնի, մինչդեռ բարակ մազերը, ընդհակառակը, տեսողական ծավալ կստանան: Եթե ձեր մազերը կոշտ են և հաստ, ապա չպետք է օգտագործել չափազանց կարճ մազեր, քանի որ դրանք կցցվեն ինչպես ոզնու ասեղները:
Այդ տղայական սանրվածքը, ինչպես և ցանկացած այլ սանրվածք, ունի իր տարատեսակները: Գարսոնի յուրաքանչյուր տեսակ՝ համապատասխան ոճավորմամբ, կարողանում է յուրահատուկ տրամադրություն հաղորդել և ընդգծել կերպարի յուրահատկությունը։ Գարսոնի տարատեսակներն են ուլտրա-կարճը, գանգուրը, երկարը, երկար խոպոպներովը և ռետրոն:
 
Կ. Խաչիկյան