«Կորցնելով լեգիտիմությունը` Փաշինյանը սպառնում է եկեղեցուն բռնաճնշումներով»
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Նիկոլ Փաշինյանն իր կոմպրադորական գործունեությամբ արթնացրել է զանգվածային բողոքի ուժերին, որը ցուցադրվում է Երևանում այնպիսի հանրահավաքներով, որտեղ հավաքված ավելի քան 100 հազար հայերը հանդես են գալիս ոչ միայն սահմանների «սահմանազատման» դեմ, այլ նաև պահանջում են նրա հրաժարականը և նոր կառավարության ստեղծում, գրում է Politnavigator.net-ը։ Հատկանշական է այն, որ «Տավուշը հանուն հայրենիքի» շարժման ղեկավար Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյանը հանրահավաքում հայտարարվել է որպես նախարարների կաբինետի ղեկավարի թեկնածու։ Բացի այդ, Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսից նա թույլտվություն է ստացել դադարեցնել իր հոգևոր ծառայությունը և ստացել է երկրի փրկության համար քաղաքական պայքար վարելու օրհնություն։
Քանի որ բողոքի ակցիաների հիմնական կազմակերպիչն ու հոգևոր առաջնորդն իրականում Հայ առաքելական եկեղեցին է, այն անմիջապես բախվել է իշխանությունների և լիբերալ իշխող խմբի սպառնալիքներին։ Նիկոլ Փաշինյանը եկեղեցին անվանել է «ազդեցության գործակալ»` խոստանալով առաջիկա ամիսներին զբաղվել դրանով, այսինքն փաստացի հայտարարել է բռնաճնշումների մասին։
Այնուամենայնիվ, գնալով ավելի է խարխլվում վարչապետի և իշխող կուսակցության հեղինակությունը: Ակնհայտ է, որ ներկայիս իշխանությունը աչքի առաջ կորցնում է հանրության աջակցությունը, այսինքն` կորցնում է իր լեգիտիմության մնացորդները։ Ակնհայտ է նաև, որ ժողովրդական զանգվածն արդեն հոգնել է Փաշինյանի իշխանությունից, տարածքների մշտական հանձնումից, Թուրքիայի հետ սիրախաղից, Օսմանյան կայսրությունում հայ ժողովրդի ցեղասպանության մերժմամբ ազգային պատմությունը վերաշարադրելուց: Մարդիկ ընդհանրապես չեն ցանկանում հրաժարվել «պատմական» Հայաստանից հօգուտ անգլո-սաքսոնների ծառայության մեջ գտնվող առասպելական «իրական» Հայաստանի։
2018 թվականի «թավշյա» հեղափոխության ժամանակ փողոցային հանրահավաքների արդյունքում գահ բարձրանալով որպես «ժողովրդական վարչապետ» Փաշինյանը հիմա վտանգում է կորցնել ձեռք բերած իշխանությունը այնպիսի բողոքի ցույցերի միջոցով, որը հիմա առաջնորդում է ոչ թե անատամ ընդդիմությունը, այլ հենց եկեղեցին։
Հիմա, մոտ ապագայում, շատ բան կախված կլինի մայրաքաղաքում և տեղական մակարդակում խաղաղ անհնազանդության ակցիաների հաջող զարգացումից։
Բայց մի բան արդեն ակնհայտ է. վարչապետի շրջապատի բոլոր հույսերը, որ մայիսի 9-ի առաջին հանրահավաքից հետո բողոքի ակցիաները ինքնաբերաբար կմարեն, չարդարացան։ Ավելին, նկատվում է ցուցարարների թվի բազմապատիկ աճ։
Հիմա, ունենալով իր առաջնորդն ու վարչապետի թեկնածուն, շարժումն իսկապես ունի անհրաժեշտ կրիտիկական զանգված հավաքելու և իրավիճակը շրջելու բոլոր հնարավորությունները։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
