Անցյալ շաբաթն աննախադեպ էր բռնարարքների առումով

Վերլուծելով ահաբեկչական գործողությունների թեման՝ պետք է ընդգծել, որ, ընդհանուր առմամբ, Իրաքում և Սիրիայում նման բռնարարքները գրեթե ամենօրյա բնույթ են կրում՝ հանդիսանելով այդ երկրներում տիրող ներքին զինված հակամարտության իրավիճակային բաղադրիչ՝ որպես մարտավարություն տարաբնույթ ծայրահեղական խմբավորումների հեղինակմամբ՝ պետության դեմ զինված դիմակայության շրջանակներում: Եգիպտոսի այն հատվածներում(Սինայի թերակղզի), որտեղ համեմատաբար թույլ է պետական իշխանության վերահսկողությունն, առավել տարածված է զինված հարձակումների մարտավարությունը, իսկ ահաբեկչական գործելաոճը համեմատաբար սակավաթիվ, բայց նույնպես որոշակի պարբերականությամբ կիրառվում է հատկապես խոշոր բնակավայրերում:

Այսպիսով, կարելի է փաստել, որ մերձավորարևելյան վերոնշյալ երկրներում հիմնականում պարզ են ահաբեկչական գործողությունների բնույթը, շարժառիթները, նպատակները, հետևաբար նաև հեղինակները. տվյալ դեպքում՝ Իրաքում և Եգիպոսում «Իսլամական պետություն» ահաբեկչական խմբավորումն է, Սիրիայում՝ հակակառավարական խմբավորումներից մեկը:

Ինչ վերաբերում է Ս.Պետերբուրգի և Ստոկհոլմի ահաբեկչություններին, ապա դրանց հետ կապված և դրանց բնույթն ու նպատակները հասկանալու համար անհրաժեշտ է ընդգծել առնվազն 3 նույնանման առանձնահատկություն՝

1. Երկու բռնարարքների անմիջական իրականացնողներն էլ էթնիկ պատկանելությամբ ուզբեկներ են:

2. Որևէ ահաբեկչական կառույց այդպես էլ չստանձնեց հարձակումների պատասխանատվությունը (պատասխանատվություն ստանձնելու վերաբերյալ հետայսու տարածված ցանկացած հայտարարություն միանշանակորեն PR քայլ է ընդամենը և ոչ ավելին):

3. Երկու ահաբեկչություններ էլ իրականացվեցին քաղաքականապես բավական պատեհ իրավիճակներում՝ և՛ Ռուսաստանում, և՛ աշխարհում:

Իսկ վերոնշյալը հաշվի առնելով՝ կարելի է երկար մտածել(կամ՝ ամեն ինչ պարզ է) այդ գործողությունների իրական պատվիրատուների խնդրի ուղղությամբ: