Այն, որ Արամ Սարգսյանը Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր գործիքներին է պատկանում, դա վաղուց արդեն փաստ է

Այն, որ Արամ Սարգսյանը Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր գործիքներին է պատկանում, դա վաղուց արդեն փաստ է: Ժամանակի ընթացքում Արամը ՙՙզարգանալով՚՚ վերջին դհոլից առաջ է գնացել, հիմա նույնիսկ մեկ-մեկ վիճում են, թե այս ընտրություններին արդեն ՙՙառաջինն դհոլի՚՚ հավակնորդ է, ոմանք ասում են, թե արդեն առաջին դհոլի մեդալն էլ է ստացել, տանը դրած է:
Հնարավոր է, չի կարելի վիճել, մանավանդ, որ չգիտենք, Արամն արդեն հասել է իր հնարավորությունների բարձունքին թե էլի տեղ ունի աճելու, էլի թեղ ունի ընկնելու, կեղտոտվելու, թասիբազրկվելու, ապականվելու, վիճելի է, չգիտես ինչ սահմանների է հասնում նրա ստորությունը...
Բայց այս օրերին մի բան հստակ պարզ դարձավ, այս պահի դրությամբ Արամն արդեն հաղթահարել է անկախությունից ի վեր գոյություն ունեցած բոլոր դհոլների սահմանած ռեկորդները, քանզի չկա նրա պես անթասիբը, ինչպես ինք է դիլիջանցի պապիկի հետ զրույցում իրեն ճիշտ բնորոշում՝ չկա նրանից ախմախը, ճիշտ է, ախմախների պակաս չունենք երկրում, բայց դրանք Արամի դեմ ինչ են, Արամը անթերի ախմախ է...
Մենակ Արամն ու արամանմանները կարող են գնալ քաղաքական ընտրությունների ու իշխանություններին փնովելու, վատաբանելու փոխարեն, վարեն թիրախավորված քարոզարշավ...
Պարզից էլ պարզ է, թե ինչու արամն իրեն այդպես պահում, պարզից էլ պարզ է թե այս անգամ քանի գրոշով է ծախել իր չեղած պատիվը...
Ինչպես դիլիջանցի պապիկն էր ասում, թույլ տղա դուրս եկար Արամ, թույլ տղա, իսկ էս կասեի թույլ չի պապիկս ինքը, թուլամորթ է ու անպատիվ...

Խաչիկ Ասատրյան, Ֆեյսբուք