Ինչու՞ հետաձգվեց վաշինգտոնյան հանդիպումը. դիվանագիտական աղբյուրները նոր զարգացումներ են կանխատեսում

Այսօր Վաշինգտոնում պետք է կայանար Հայաստանի և Ադրբեջանի ԱԳ նախարարների բանակցությունների հերթական ռաունդը։ Օրերս, սակայն, անսպասելիորեն Ադրբեջանը հայտարարեց, որ տեխնիկական պատճառներով խնդրել են հետաձգել հանդիպումը։ Դրանից հետո տարբեր վարկածներ հնչեցին՝ ռուսականից մինչև չինական հետք որոնելով, և շատ դեպքերում այդ վերլուծությունները ճշմարտության հատիկ պարունակում էին։

Ըստ ամենայնի, ամեն ինչ պետք է նայվի, կոմպլեքսի մեջ, թե տարածաշրջանային իրավիճակի, թե աշխարհաքաղաքական զարգացումների, թե անդրկուլիսյան բանակցությունների շրջանակում, որոնց մասին մենք ավելի վաղ էինք արձանագրել։ Հիշեցնենք, որ որոշ ժամանակ առաջ Շվեյցարիայում ռուսական և ամերիկյան պատվիրակությունները քննարկել էին նաև Արցախի հարցը։ Ըստ դիվանագիտական աղբյուրների, ողջ խնդիրն այն է, որ վաղը Թուրքիայի վերընտրված նախագահ Էրդողանը կառավարության նոր կազմով կայցելի Ադրբեջան, որտեղ կփորձեն պայմանավորվել, թե ինչ են անելու հետագայում։ Շարունակելու՞ են նույն կուրսը, թե՞ որոշակի վերադասավորումներ կլինեն, այդ թվում Թուրքիայի արատքին քաղաքականության մեջ։

Թեպետ շատ վերլուծաբաններ կարծում են, թե առանձնակի փոփոխություններ չեն լինելու, բայց Էրդողանի վերընտրությունը ևս աշխարհքաղաքական կոնսենսուսի հարց էր։ Ակնհայտ էր, որ ռուսական կողմը ամեն կերպ աջակցում էր Էրդողանին, և վերջինս պարտքեր ունի Ռուսաստանին։ Մյուս կողմից, ԱՄՆ-ը, որը ցույց էր տալիս առերևույթ, թե կողմ չեն Էրդողանին, անգամ Թուրքիայի նախակին ՆԳ նախարարն ուղղակիորեն մեղադրանքներ էր հասցեագրում Վաշինգտոնին՝ ընդդիմությանը պաշտպանելու համար։ Իրականում, ԱՄՆ համար ամենակարևոր խնդիրն այն էր, որ թեկնածուների միջև տարբերությունը շատ մեծ չլինի։ Եվ այդ պարագայում խոսք է գնում, որ ԱՄՆ-ը պայմանավորվածություն ունի Էրդողանի հետ, որ «գունավոր հեղափոխությունների» մեխանիզմ չեն միացնի, իսկ Էրդողանը պետք է ավելի հաշտվողական կեցվածք դրսևորի ԱՄՆ հետ հարաբերություններում։

Էրդողանը թեպետ հին, բայց այժմ ավելի հավասարակշիռ Էրդողանն է։ Գործընթացի արգելակը համարվում է Ադրբեջանը, կարծում են, որ ռուսները խնդրել են Էրդողանին, որ Ադրբեջանին արգելակի ժամանակավորապես, մինչև ՌԴ-ն կարողանա մեծ ուշադրություն դարձնել հարավկովկասյան տարածաշրջանը։ Հատկապես վերջին իրադարձությունների ֆոնին, երբ Ադրբեջանն է պնդում, որ երկաթուղին վերահսկվելու է ՌԴ ԱԴծ կողմից։ Հայաստանն իհարկե, հերքում է այդ տեղեկությունները, սակայն վերջում, սովորականի պես պարզվելու է, որ հենց նման զարգացում է լինելու։

Նարե Առաքելյան