«ԱՄՆ-ը Կովկաս է եկել ամբողջ Հայաստանի հետևից»
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Iarex.ru-ն գրում է, որ անցած երկու շաբաթվա ընթացքում ԱՄՆ-ից չորս պատվիրակություններ են այցելել Երևան, որոնք ամենաբարձր մակարդակով հանդիպումներ են ունեցել տարբեր համապատասխան գերատեսչություններում և կառավարությունում:
Ու թեև հրապարակայնորեն հաղորդվում է, որ իրենց հայ գործընկերների հետ զրույցի հիմնական թեմաները եղել են տնտեսությունը, էներգետիկան և տարածաշրջանային անվտանգությունը, իրականում ամերիկացիները ճնշում են գործադրում Փաշինյանի վրա, որպեսի նա բարձրացնի խաղադրույքները,. հրաժարվի Ռուսաստանի հետ զգայուն ոլորտներում համագործակցելուց և նույնիսկ միանա հակառուսական պատժամիջոցներին:
Փաշինյանին անկյուն են քշել: Նա սակարկում է, հասկանալով, որ հակառուսական հիստերիայի աճը կարող է դառնալ իր վերջին «կարապի երգը»։ Այստեղից էլ Արցախով փոխհատուցվելու հուսահատ փորձերը։ Բայց ինչպես ասում է մեկ այլ երգում «մեզ պետք չեն քո ոսկին ու քո թխկենու թագը». ԱՄՆ-ը Կովկաս է եկել ամբողջ Հայաստանի համար, իսկ Փաշինյանին վիճակված է խաղալ Ֆաուստի դերը, որը կվաճառի և՛ իր հոգին, և՛ Հայաստանի հոգին սատանային: Դա չի կարող հասկանալ միայն այն մարդը, ով աշխարհի մասին սեփական պատկերացումներն է կազմում միայն փողոցային բողոքի ակցիաներով, հաշվի չառնելով մեծ քաղաքականությունը։ Փաշինյանը կարծում է, որ ինքը խաղում է այն ժամանակ, երբ իրենով արդեն իսկ խաղացել են, իսկ խաղի ելքը կախված է բոլորովին այլ իրադարձություններից։
Նիկոլին վաղուց «համոզած» կլինեին, որ գոնե Երևանը վերանվանվի Իրեվան, նույնիսկ կհամոզեին հայկական անձնագրերը թուրքականով փոխարինել, բայց ամերիկացիները վստահ չեն այդ ամբողջ ձեռնարկման վերջնական հաջողության վրա և չեն կարող իրենց թույլ տալ Ուկրաինայում ծաղրանկարային հակահարձակումից հետո, որտեղ նրանք, անշուշտ, ատամներին հարված կստանան, ձախողվել նաև Կովկասում:
Աշխարհաքաղաքական խոշոր նախագծի հերթական ձախողումը վերջ կդնի նրանց հեգեմոնի համբավին: ԱՄՆ-ն ստիպված է սպասել իր դիրքերի բարելավմանը հաջորդ «զոհին» կլանելու համար։ Եվ այդ դադարի ժամանակ Կովկասում իրենց քարոզարշավի դինամիկան չկորցնելու համար Փաշինյանից պահանջում են ավելի ու ավելի բարձրացնել վերբալ միջամտությունների աստիճանը։ Ինչն էլ նա անում է նայելով իրեն տրված նշմարներով խաղաքարտերին։
Ժամանակը, որը դեռ կա, քանի դեռ այդ դադարը շարունակվում է, շանս է Հայաստանի համար։ Իհարկե եթե կգտնվի մեկը, ով կօգտագործի դա։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
