Վրաստանին ցնցում են
ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ
Segodnia.ru-ն գրում է, որ Վրաստանը կրկին ցնցվում են: Թբիլիսիի կենտրոնում ինչ-որ սատանա երգում է... նախագահ Պուտինի մասին։ Բայց որտե՞ղ է նա և որտե՞ղ է այս պլեբսը:
Անգամ այլևս կարևոր չէ, թե ինչու են ուզում Վրաստանին մայդանացնել, կարևոր է ԱՄՆ Պետդեպարտամենտի արձագանքը, քանի որ վրացիները ընդունելով օրենք օտարերկրյա գործակալների մասին համարձակվել են գնալ Ռուսաստանի ճանապարհով, և դրա համար կպատժվեն:
Այսինքն՝ ռուսներին, Ռուսաստանին, նրա իշխանություններին վիրավորելը, ռուս սահմանապահներին մազոտ հետույքներ ցույց տալը «վրացական» է և ողջունելի, բայց իրական, ոչ թե երևակայական ինքնիշխանությանն ուղղված առաջին քայլ անել չի կարելի։
Սա ավելին է, քան նախազգուշացում, սա ցուցում է: Եթե նրանք ենթարկվեն ու չեղյալ համարեն օրենքը, որն արդեն խոստացել է իրենց «նախագահը» ԱՄՆ-ում ելույթ ունենալով Ազատության արձանի դիմաց, ապա վրացիներին կխղճան, կդադարեցնեն աղմուկը Թբիլիսիի կենտրոնում: Բայց եթե վրացիները դիմադրեն (ինչը քիչ հավանական է), ապա կստանան մայդան՝ սուրբ զոհերով, բարիկադներով և այլն։ Զինյալները վարձատրված են, պատրաստ են, խամաճիկները պատրաստ են իշխանության գալ։ Կիսախելագար Սահակաշվիլին այլևս պետք չէ, նա անցյալ է, նրան կարելի է բանտից հանել, ինչպես Տիմոշենկոն բեմում և ցույց տալ ամբոխին, ոչ ավելին։ Արդեն մի տասնյակ նոր գործակալներ կան, և նույնիսկ շրիշակից ավելի ցածր մակարդակով գործակալներ, քան Միշիկոն է։
Բայց այս Մայդանը, ըստ էության, ունի մեկ այլ, ավելի գլոբալ և ավելի կոշտ խնդիր, որն է ստիպել Վրաստանի կառավարությանը միանալ Ռուսաստանի դեմ պատժամիջոցներին և վերաբացել ճակատը օսական և աբխազական ուղղություններով։
Ռազմավարական խնդիրը պարզ է և հասկանալի: Պետք է Ռուսաստանին գզվռտոցի մեջ գցել, միանգամից մի քանի ճակատ բացել, բացի ընդլայնված ուկրաինականից, ստիպել ուժերը լարել նաև Անդրկովկասում, որտեղ նաև ադրբեջանցիներին հրահրելով նոր ագրեսիայի Ղարաբաղում կամաց-կամաց տապակվում է հայկական խորովածը,իսկ Հայաստանում բողոքի ցույցեր և Գյումրիի ռուսական ռազմաբազայի շրջափակում: Այստեղ էլ գնահատեք պահի ստորությունը. պաշտոնական Երևանը փաստացի աչք է փակել Արցախի հանձնման վրա, բայց ամեն դեպքում մեղավորը ռուսներն են։ Չէ՞ որ այս սորոսամետ պաշտոնական Երևանը խրախուսում է նաև ռուսաֆոբերի երթերը Երևանում, որոնք գնալով ավելի հաճախ են տեղի ունենում։
Վերադառնալով Վրաստան: Վրաստանը ցնցվելու է: Զգույշ վրացիները պատերազմ չեն ուզում, առավելագույնը համարձակություն ունեն վիրավորելու Պուտինին և ոտքով հարվածել Ռուսաստանից փախած երիտասարդ դասալիքներին: Վրացիները դեռ չեն ուզում կռվել, քանի որ 08.08.08-ից հետո լվացված ներքնաշորերը դեռ չեն չորացել: Բայց չի կարելի բացառել, որ վրացիներին կճնշեն և կստիպեն մասնակցել «կոալիցիային», օրինակ Ռուսաստանի դեմ Ղրիմի պատերազմի վերամարմնավորմանը։
Բայց ամեն դեպքում վրացիների վիճակը նախանձի չէ: Վրաստանի գոյության գրավականը, ինչպես և Հայաստանի, միշտ էլ Ռուսաստանն է եղել իր ցանկացած ձևով՝ ցարական, այնպիսին և նույնիսկ այնպիսին, ինչպիսին այժմ է կաստրացված, բայց ինքնիշխանություն։ Իսկ ռուսաֆոբիան վրացիների համար նշանակում է փլուզում և անկում։
Ռուսները կկծկվեն ու կգնան, որ գոյատևեն ու պաշտպանվեն հյուսիսում, նրանց փոխարեն կգան «նոր տերեր»։ Եվ հետո վրացիներին մնում է երկու տարբերակ՝ կա՛մ աղջիկներին ու տղաներին ուղարկել նոր սուլթանների հարեմներ, կա՛մ ստիպել տղամարդկանց սափրել ոտքերը՝ ԼԳԲՏ հանդուրժողական երթերի համար։ Ծովաբողկը ավելի քաղցր չէ քան բողկը: Այսպիսով, «Կեցցե Վիլնա Ուկրաինան» ևհետո մնացածը ցուցակով…
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
