Սասուն Միքայելյանի խոսքերը՝ իշխանության վերնախավին հաճոյանալու համար

ԵԿՄ վարչության նախագահ Սասուն Միքայելյանի Հանրային հեռուստաընկերությանը տված հարցազրույցը բազում քննարկումների առիթ դարձավ:  

Միքայելյանը նախ խոսեց Բանակի օրն արված իր այն հայտարարության մասին, որ Վազգեն Սարգսյանից հետո մենք բանակ չենք ունեցել՝ պնդեց իր արտահայտությունը և մանրամասնեց, որ դա վերաբերում է, ոչ թե զինվորներին այլ վերնախավին: «Բանակ չենք ունեցել ինչի՞ համար․ խոսքս չի վերաբերում էն մարտիկներին, զինվորներին՝ ռազմաքաղաքական էլիտային ա խոսքս վերաբերում։ Ինչի համար եմ ասել սա, որովհետև երբ բանակում կաշառք ա մտնում, էդ բանակը չկա, ու էն մարդիկ են արձագանքել, ովքեր հիմնականում բանակում թալան են արել»,- նշել է Միքայելյանը։  

Իհարկե շատերին էր վրդովվեցրել այս հայտարարությունը , քանի որ Սպարապետի ողբերգալի կորստից հետո, այդ «չեղած» բանակը հաղթել էր բազմաթիվ մարտահրավերներ: Այդ բանակի հանդեպ վախը 30 տարի թշնամական պետություններին հեռու էր պահում մեր երկրից, այդ ընթացքում բազմիցս տարբեր հարձակումներով թշնամին հասկացել է, որ ունակ չէ հարձակվելու:

Դա վերահաստատվեց 44-օրյա պատերազմի ժամանակ, երբ Ադրբեջանը հարձակվեց իր մեծ եղբայր Թուրքիայի և տարբեր վարձկանների հետ համատեղ: Այդ բանակը դիմագրավեց Քառօրյա պատերազմում, որի կորուստները եթե պարզապես համեմատես սեպտեմբերյան 2-օրյա դեպքերին, երբ կռվում էր Միքայելյանի նշած արդեն բարեկարգված, մարտունակ բանակը, որի զինվորը ելակ էր ուտում և այլն, ապա անհամեմատելի են: Ապրիլյան պատերազմում 800 հա տարած ենք կորցրել և 101 զոհ ունեցել, իսկ 2-օրյա մարտում մի ամբողջ շրջան, 214 զոհ և անհետ կորածներ: Նույնիսկ մարմիններ կան, որ դեռ թշնամին չի թողնում վերցնել և հուղարկավորել:

Ո՞վ է Միքայելյանին թույլ տվել, այդ բանակի կայացման համար կյանքի լավագույն  տարիները կորցրած սպաներին ասել, որ իրենք մի տեղում են ծառայել, որը գոյություն չի ունեցել: Այն սպաները, որ զոհվել են, վիրավորվել և 30 տարի հաշմանդամություն ունենալով ապրել են, մի՞թե դա էլ հանուն ոչնչի, ինչպես զոհերը՝ ըստ Աննա Հակոբյանի:

Ինքը՝ Միքայելյանը, նույն հարցազրույցում մի քանի անգամ ասում է, որ ինքը ծառայել է, որ զինվոր է, որ 44-օրյա պատերազմում կռվել է, մարտական ընկերներ է կորցրել: Իսկ եթե բանակ չի եղել, ապա որտե՞ղ է կռվել, ո՞ւմ է ծառայել կամ ավելի տրամաբանական կլինի ծառայություն մատուցել: Ինչի՞ համար և որտե՞ղ է մարտական ընկերներ կորցրել: Սրանք հարցեր են, որ, իհարկե, Հանրային հեռուստաընկերությունը, չէր կարող տալ՝ նախ, որ իրենք դրա համար չեն վարձատրվում, և հետո էլ Միքայելյանը դրա պատասխանը չունի: Պարզապես արել է արտահայտություն իշխանության վերնախավին հաճոյանալու համար և հիմա էլ չի  կարողանում շրջանցել թեման:

Հարցազրույցում էլ կոնկրետ մի քանի անձանց անուններ հնչեցնելը այս տհաճ խոսակցությունը շրջանցելուն է միտված:  Միքայելյանի այս քայլն իշխանությունը գնահատել է, շուտով նոր կոչումից ու հերթական շքանշանից այն տեսանելի կինի : Ադրբեջանն էլ ոսկիով է վճարում հայ բանակից տեղեկություններ հաղորդող, բանակն արժեզրկող, պետության շահն ինչ–որ շահի ստորդասող դավաճան զինծառայողին:

Աննա Ավետիսյան