Արարատը՝ անիծված հայկական լեռը Թուրքիայի տարածքում
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Prozakupki.info-ն գրում է, որ Արարատ լեռը Հայաստանի գլխավոր խորհրդանիշներից է։ Լեռը պատկերված է Հայաստանի զինանշանի վրա Նոյյան տապանի հետ միասին և սրբություն է հայերի պատմական տարեգրության մեջ։ Հայաստանի լեգենդներում կարծում են, որ Նոյի տապանը իջել է Արարատ լեռան վրա, և Հայաստանի բոլոր բնակիչները սերվում են այդ նավի ուղևորներից։
Ռուսաստանում քչերը գիտեն, որ Արարատ լեռն իրականում պատկանում է Թուրքիային, չնայած որ հայերն իրենք այն դեռ իրենցն են համարում և խորհրդանշում իրենց երկրի հետ։
Ըստ վիքիպեդիայի Արարատը ձյունածածկ և քնած համալիր հրաբուխ է Թուրքիայի հեռավոր արևելքում, բաղկացած է երկու մեծ հրաբխային կոններից՝ Մեծ Արարատից և Փոքր Արարատից, Մեծ Արարատը Թուրքիայի և Հայկական բարձրավանդակի ամենաբարձր գագաթն է՝ 5137 մ (16854 ֆտ), իսկ Փոքր Արարատի բարձրությունը 3896 մ է (12782 ֆտ): Հրաբուխը վերջին անգամ ժայթքել է 1840 թվականին, որի հետևանքով սողանք է տեղի ունեցել, որը մեծամասամբ զոհեր է տվել հայ բնակչության և ռուս զինվորականների շրջանում, որոնց Ռուսական կայսրության օրոք պատկանում էին ռուս-թուրքական պատերազմների ժամանակ ձեռք բերված Արարատի մի մասը:
Արարատ լեռան անեծքի մասին լեգենդները շատ են: Մի ավանդություն պատմում է Արագածի և Մասիսի մասին։ Ասում են ժամանակին Մասիսն ու Արագածը սիրող քույրեր են եղել։ Եվ մի օր, ինչպես հաճախ է պատահում, կռվում են։ Մեկն ասում է. ես ավելի լավն եմ, ավելի բարձրահասակ, մյուսն ասում է. ես քեզնից բարձր եմ ու գեղեցիկ։ Արարիչը գալիս է նրանց մոտ և փորձում հաշտեցնել քույրերին։
Տեսնելով, որ չի կարող վերականգնել խաղաղությունը, հեռանում է անիծելով նրանց։ Նրա անեծքը չարագուշակ էր. «Մասիսն ու Արագածը թող բաժանվեն իրարից, որ այլևս չհանդիպեն»։ Մասիսն էլ իր հերթին անիծում է Արագածին, որպեսզի վիշտը երբեք չհեռանա նրա սրտից ու արցունքները չպակասեն նրա աչքերից։ Արագածն էլ անիծում է Մասիսին, որ վշտից չորանա, որ մարդիկ չբարձրանան նրա գագաթին, որ չմեռնեն նրա վրա։ Եվ այդպես էլ լինում է։ Արագածի գագաթին արցունքներից լիճ է գոյանում, ստորոտից հազարավոր աղբյուրներ են դուրս գալիս։ Իսկ Մասիսը ցամաքել է, ոչ ոք չի բարձրանում նրա գագաթ ու չի մեռնում։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
