Վարչախումբն ուզում է սահմանափակել համացանցը․ հերթական անհեթեթ առաջարկը
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Արդարադատության նախարաությունն առաջարկում է ռազմական դրության ժամանակ ավելի խիստ սահմանափակումներ ներառել օրենքում։ «Ռազմական դրության իրավական ռեժիմի մասին» օրենքում փոփոխությունների նախագիծը ներկայացվել է իրավական ակտերի կայքում և այն վերաբերում է ինտերնետ հասանելիության էլեկտրոնային մամուլի սոցիալական ցանցերի և հավելվածների մասնակի կամ ամբողջական արգելափակմանը։ Ընդունվելու դեպքում Կառավարությունը կարող է արգելափակել սոցցանցերը, էլեկտրոնային մեդիան, այն ամենը ինչ կապված է համացանցի հետ և կարող է համարվել սպառնալիք ռազմական դրության իրավական ռեժիմին։
Այն, որ փաշինյանական իշխանությունը, որտեղ ամենամեծ տեսակարար կշիռը կազմում են լրագրողները, վաղուց այլևս խնդիրներ ունի մամուլի հետ, գաղտնիք չէ, իսկ արցախյան 44- օրյա պատերազմի ժամանակ հանրային կոմունիկացիայի խայտառակ մակարդակը, որ հանգեցրեց լրջագույն խնդիրների Հայաստանում, որևէ մեկի համար նույնպես գաղտնիք չէ։
Համացանցը սահմանափակելու օրինագծի լուրից հետո նույնիսկ Նիկոլ Փաշինյանին լոյալ իրավապաշտպաններն են արձանագրում, որ պատերազմի պարտության դասերը քաղելու փոխարեն իշխանությունները մտածում են, որ իրավական առումով ամեն ինչ ճիշտ լինի։
«44-օրյա պատերազմի ժամանակ իշխանությունը որոշեց գնալ գրաքննության ճանապարհով և արդյունքում ամբողջությամբ վարի տվեց հանրային կոմունիկացիան, դեզերտիրների պատմած չափազանցեցված պատմությունների արդյունավետ տարածումը և ռազմաճակատ գնացողների մանուշակագույն պատկերացումները տապալված հանրային կոմունիկացիայի դրսևորումներից էին, որքան էլ, որ հակադիր էին, երևի կարելի է չբացատրել, թե այդ հանրային կոմունիկացիայի տապալումը որքան մեծ ներդրում ունեցավ պարտության մեջ»,- ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է«Իրազեկ քաղաքացիների միավորման» ղեկավար Դանիել Իոնիսյանը։ Ընդ որում նա որպես հանրային կոմունիկացիայի հաջողված օրինակ ներկայացնում է Ուկրաինան, որտեղ բոլորը մանրամասն գիտեն, թե ինչ է տեղի ունենում և թշնամական նարատիվները որևէ մեկը չի կարողանում ներմուծել ուկրաինական միջավայր, մինչդեռ Հայաստանը լրջագույն պարտություն կրեց առաջին հերթին տեղեկատվական դաշտում, որն էլ փոխակերպվեց ռազմական պարտության։
Փաշինյանական վարչախումբը այդպես էլ չի գիտակցում, թե նոր պատերազմի դեպքում համացանցի փակումը այնքան էլ արդյունավետ միջոց չէ, այլ ընդհակառակը լուրջ հնարավորություններ կտա թշնամուն, ավելի արդյունավետ տարածել սեփական նարատիվները, խուճապի մատնել հայ հանրությանը, արդյունքում կրկին աղետի հանգեցնել Հայաստանի Հանրապետությանը։
Ահա սա է, որ որևէ կերպ չի տեղավորվում փաշինյանական ապիկար և տգետ կառավարիչների ուղեղում։
Էլինա Ազատյան
