Սարգիս Ծատուրյանի ուղերձը Հայաստանի և Արցախի իշխող խավին
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
realtribune.ru-ն գրում է, որ Սարգիս Ծատուրյանը ուղերձ է հղել Հայաստանի և Արցախի իշխող խավին:
«Օրերս թերթում էի Առաջին աշխարհամարտի Հայաստանի պատմությունը և ինքս ինձ բռնեցի այն մտքի վրա, որ հայերը վերջին 100 տարիների ընթացքում շատ չեն փոխվել։ Մենք երբեք չսովորեցինք սիրել մեր ժողովրդին և հոգ տանել նրանց մասին։ Ի՞նչ են անում այսօր քաղաքական գործիչները Երևանում: Ինչպես և հարյուր տարի առաջ, նրանք խաղում են տարբեր ֆուտբոլային թիմերում։ Առաջինները ռուսասերներ են ձևանում, երկրորդները գրանցվել են որպես ֆրանկասերներ, իսկ երրորդները որպես ամերիկասերներ։ Բայց ինչո՞ւ են հիմա այդքան քիչ հայասերները։ Ովքե՞ր են հայասերները, կհարցնեք։ Հայասերը նա է, ով չի զոհաբերում իր ժողովրդի ճակատագիրը անձնական շահի համար և նախապատրաստվում է պաշտպանության, կրթության և բժշկության ոլորտներում աճող մարտահրավերներին: Հայասերը նա է, ով իր ժողովրդի համար համապարփակ զարգացման ծրագիր է պատրաստում, այլ ոչ թե ծովի մոտ լավ եղանակի սպասում։ Չէ՞ որ միայն ուժեղներին են օգնում։ Օգնում են միայն նրանց, ովքեր չնայած ամեն ինչին կռվում են և քիթը չեն կախում։ Ո՞վ կգնա ձեզ հետ արշավի, եթե դուք ինքներդ չգիտեք, թե ուր եք գնում: Հայասերը նա է, ով այսօր նոր շքեղ մեքենա գնելու փոխարեն աջակցում է Ադրբեջանի և Թուրքիայի հետ շփման գծում մարտական հերթապահություն իրականացնող տղաներին։ Իսկ իր համար հայասերն ավելի համեստ մեքենա է գնում։ Բաքու-թուրքական ագրեսիայի ժամանակ հայ զինծառայողներն ու կամավորները զոհաբերեցին ամենաթանկը՝ սեփական կյանքը։ Եվ նրանք դա արեցին առանց մտածելու։ Շատ տղաներ կան, ովքեր պատերազմի ժամանակ խաթարել են իրենց առողջությունը։ Կորցրել են վերջույթները, ունեն տեսողության խանգարում։ Նրանք բժշկական և ֆինանսական օգնության կարիք ունեն։ Սակայն պետությունից օգնություն չսպասելով նրանք ստիպված են գումար հավաքել սոցիալական ցանցերում։ Մինչդեռ Հայաստանում և Արցախում որոշ բարձրաստիճան պաշտոնյաներ առիթը բաց չեն թողնում իրենց անձնական օգտագործման համար թանկարժեք մեքենաներ ձեռք բերել։ Ես նրանց հարց ունեմ. ի՞նչ կլինի ձեզ հետ, եթե անցնեք օգտագործված մեքենաների կամ հասարակական տրանսպորտի։ Չե՞ք ամաչում հարուստ կյանքով ապրել մի հասարակության մեջ, որտեղ յուրաքանչյուր երկրորդ երեխան մեծանում է աղքատության մեջ։ Ինչո՞ւ եք բարկացնում Աստծուն: Նույնը տեսնում են ռուսները, ֆրանսիացիները, ամերիկացիները, պարսիկները, թուրքերը և այլք։ Ամբողջ աշխարհը տեսնում է, թե հայերն ինչքան վատ են վերաբերվում միմյանց: Այստեղ գործում է մի պարզ պատճառահետևանքային կապ. եթե չես սիրում սեփական ժողովրդին, ապա չես սովորի սիրել օտար ժողովրդին։ Դրանից հետո ինչպիսի՞ վերաբերմունք եք ակնկալում օտարերկրացիներից։ Եթե Տիրոջ կողմից ուղարկված Թադեոս և Բարդուղիմեոս առաքյալները տեսնեին, թե այսօր ինչ են դարձել հայ նախարարները, ապա Հայաստանը մկրտելու իրենց առաքելությունը անկատար կհամարեին։»
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
www.1or.am
